شماره ۱۷۹ - منم کز درت سر به راهی نکردم
شماره ۱۴۰ - نه دل جدا ز تو بیدادگر توانم کرد
شماره ۲۰۱ - مرا که هست ز هر باب کردگار حفیظ
شماره ۲۹۸ - جان من گر شدی از صحبت من سیر بگوی
شماره ۱۰ - هر کس که بعهد وفا نکند
شماره ۹۴ - هر سو نگریدیم کسی چون تو ندیدیم
شماره ۱۵۵ - تو پادشاه و من از بندگان درگاهم
شماره ۲۲۲ - بازم ای دوست چرا از نظر انداخته ای
شماره ۲۵۶ - گفتم دلا ببین که جفای که میکشی
بخش ۲۸ - اخراج کردن جسرت رام را و روان شدن رام و سیتا و لچمن به صحرای چترکوت
بخش ۳۱ - مشورت کردن وزیران با برت به جهت جلوس او و منع کردن برت وزیران را و آمدن در چترکوت به جهت آوردن رام و انکار کردن رام از ملک
شمارهٔ ۲۸ - قطعه ای است که از قول عبدالرزاق بیک دنبلی به یکی از عمال نبشته
بخش ۱ - چنین گوید غلام تو جلایر
شمارهٔ ۱۰۸ - قائم مقام به میرزا تقی علی آبادی نوشته است
غزل ۲۴ - از آن تیغی که آبش شست جرم کشتگانش را
غزل ۱۵۰ - پای بی کفش از سری کاید بسامان بهترست
غزل ۲۴۶ - تا دل دیوانه بود از عافیت دلگیر بود
غزل ۴۷۱ - روز و شب از بسکه محو آن میان گردیده ام
غزل ۵۰۲ - روز و شب از بسکه محو آنمیان گردیده ام
شماره ۱۰۹ - گل نو آمد و هر کس به عیش و عشرت خویش