غزل ۲۵۹۴ - من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنند
غزل ۲۸۸۶ - زحسن شوخ طرفی دیده های تر نمی بندد
غزل ۲۹۵۹ - دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد
غزل ۳۴۳۱ - پیر گردیدی و کشت املت زرد نشد
غزل ۳۶۹۶ - ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد
غزل ۳۹۸۳ - ز وصل شوق دل داغدار کم نشود
غزل ۴۳۷۶ - چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد
غزل ۴۷۰۵ - از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار
غزل ۵۲۲۶ - می زنم گرم زبس تیشه خود بر رگ سنگ
غزل ۵۲۷۴ - گلبانگ به از زرست ای گل
غزل ۵۴۷۶ - ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
غزل ۵۷۴۸ - بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم
غزل ۵۸۱۸ - از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم
غزل ۵۸۵۴ - چندین کتاب در گرو باده کرده ایم
غزل ۵۸۷۵ - ما تازه روی چون صدف از دانه خودیم
غزل ۵۸۹۵ - ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم
غزل ۵۹۵۵ - چین ز جبین در مقام جنگ گشایم
غزل ۶۳۵۲ - رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من
غزل ۶۳۶۲ - گشتم غبار و غیرت ناورد من همان
شماره ۶۱۷ - گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن