رباعی ۱۲۸۴ - گر رنج دهد بجای بختش گیرم
رباعی ۱۶۴۱ - ما مردانیم شسته بر تنگ دره
تکبیت ۸۷ - از کوه غم اگر چه دو تا گشته قامتم
تکبیت ۱۲۶۹ - چون صبح، خنده با جگر چاک میزنیم
غزل ۲۷۰ - آرزو دارم ز لعلش تا به لب جام مدام
بخش ۳۷ - قطعه
در معنی اینکه ملت محمدیه نهایت زمانی هم ندارد، که دوام این ملت شریفه موعود است
غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
غزل ۲۳۱۸ - با عشق نه نامیست نه ننگم که برآیم
غزل ۱۶۸ - نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مرا
غزل ۱۷۵ - نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مرا
غزل ۲۷۶ - از تحمل خصم را هموار می سازیم ما
غزل ۵۶۱ - حلقه هر در باغی نشود دیده ما
غزل ۵۶۴ - هست چون تاک پر از باده رگ و ریشه ما
غزل ۷۵۹ - یاقوت کهربا شود از آه سرد ما
غزل ۱۰۸۳ - خاکساری تا دلیل جان آگاه من است
غزل ۱۲۲۸ - زلف یار از جلوه خط پریشانی شکست
غزل ۱۳۳۸ - جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشت
غزل ۱۸۴۲ - غرور حسن به خط از دماغ یار نرفت
غزل ۲۳۴۶ - چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد