شماره ۳۱ - ساقی گل و سبزه بس طربناک شدست
شماره ۳۲۵ - رفت آن که کسب بوی تو از باد کردمی
شماره ۲۸ - اوراق زمانه درنوشتیم و گذشت
شماره ۵۷ - زین رنگ که در گلشن احباب دمید
بخش ۳۵ - این چند سخن در باب شکایت روزگار هنگام پیری خود گوید
شماره ۳۲۰ - روشندلان که آخر دم از جهان روند
شماره ۳۸۷ - ساقیا در گرد کن جام پیاپی زود باش
شماره ۱۲ - عقل را نور نماند چو شود موی سفید
شماره ۵ - دوش می رفت به صد ناز جوانی به رهی
شماره ۱۱۶ - ساقی بیار باده که ایام دی رسید
شماره ۹۲۹ - در جوانی قدر خود نشناختم
شماره ۲۵ - گفتی که تنی که عشق فرسودت کو
شماره ۲۵ - آنچه موی از جور با ما می کند
شماره ۴۰ - چه وقت موی سیپدست روز برنایی
شمارهٔ ۱۳ - تاسف از جوانی و یاد از گذشته
شمارهٔ ۹۶ - مدح عمادالدین عبدالرحیم احمد قاید
شماره ۷۷ - مه باتو تا درون پیرانه رود؟
شماره ۲۱ - دیدن نگذارند بر وی گل و باشد
شماره ۱۷ - تا قضا کردست در قصر بلا بانی مرا
شماره ۵۲۳ - این عمر کز و هست ملالی حاصل