شمارهٔ ۹۲ - غفلت
شمارهٔ ۱۱۱ - پیری
شماره ۶۳ - برفت هر که در اینخانه بود و یار بماند
شماره ۱۰۹ - ای دل بیا که نوبت مستی گذشته است
شماره ۲۸۴ - ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد
شماره ۴۲۱ - رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم
شمارهٔ ۲۳۵ - الخوف
شماره ۲۷۲ - ای همنفسان فعل اجل می دانید
شماره ۵۳۴ - دیدی دلا که عهد شباب و طرب نماند
شماره ۱۵ - پیری نشد خزان گل شاخسار ما
شماره ۳۱۶ - آفت باد خزان را می توان معذور داشت
شماره ۳۴۳ - ز دیده اشک چکد روز وصل یار عبث
شماره ۳۵۶ - سودی به ره عشق ز تدبیر نباشد
شماره ۶۴۴ - دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد
شماره ۱۳۰ - نمی دانم چرا با من به حکم بدگمانی ها
شماره ۹۱۹ - گل دیدار ترا چون پی چیدن رفتم
شماره ۸۴۳ - جان رفت و دل مقید صد غم بود هنوز
شماره ۹۵۵ - غرق خونم که ازین بحر کناری گیرم
شماره ۱۱۱ - عمرم که بگفتگو درین خانه گذشت
شماره ۳۳۱ - هر چیز که نوبهار و نوبر باشد