رباعی ۱۱۱
غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت
غزل ۴۷۴۱ - نخل خزان رسیده ما را فشانده گیر
شماره ۱۲۲ - نیست نومیدی گر از حد انتظار ما گذشت
شماره ۱۶۱ - دمیدن از سمنش مشک ناب نزدیک است
شمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده است
شماره ٣۵٢ - مرا دوستی کو که با دشمنم
شماره ۴۴٢ - طبع انسانی بدان مفطور شد
شماره ۲۳۳ - از سبزه چو گل خورد گکی چند نمود
شماره ۲۳۹ - بر آتش غم بکام دل روزی چند
شماره ۳۴۰ - کو مطربی که مست شوم از ترانه اش
شماره ۲۱ - تاریخ وفات میر لطف الله
شماره ۳۷۰ - تا کی از شام جدایی ماجرا خواهد گذشت
شماره ۲۲ - مدت انده ما زود به سر خواهد شد
شماره ۳۸۴ - گردون سیه دل که به کاسی ماند
شماره ۴۸۶ - ز آن جهان پاک آمدم، آلوده دامن میروم
شماره ۱۲۱ - کجا رفتند یارانی که بودند
شمارهٔ ۲۱۵ - زواله تاب
شمارهٔ ۳۸ - مجال مکث و درنگ
پرنده مردنی است