بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۹۵
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷۴
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۲۷۷
بیا که در چمن انتظار آب نماند قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع ثانی
زهیگرفته تیغ و سنان چه بحر و چه بر کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۷۳۹
ز ابرویت به محراب نیازم سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۱
آن دوست که ما ازآن اوییم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۱
اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره میکردم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۴۴
دامن عاشقان ز دست مده ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۱
ای روی تو مهر عالم آرای همه رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ یَوْمَ یَحْشُرُهُمْ جَمِیعاً یا مَعْشَرَ الْجِنِّ یعنى: ثم نقول یا معشر الجن. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۹۰
سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۸
عشق در سینهی من، لالهستانها دارد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۷
به وقت فصل بهار از چمن مکن اعراض نظامی عروضی : مقالت چهارم: در علم طب و هدایت طبیب
بخش ۱۱ - حکایت ده - جالینوس
یکی را از مشاهیر شهر اسکندریه بعهد جالینوس سر دست درد گرفت و بی قرار شد و هیچ نیارامید جالینوس را خبر کردند مرهم فرستاد که بر سر کتف او نهند همچنان کردند که جالینوس فرموده بود در حال درد بنشست و بیمار تندرست گشت و اطبا عجب بماندند پس از جالینوس پرسیدند که این چه معالجت بود که کردی گفت آن عصب که بر سر دست درد میکرد مخرج او از سر کتف است من اصل را معالجت کردم فرع به شد. رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۳
از لطف چو در نظر نمی آیی شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۳۲
ملکوتست عالم ارواح فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۰
ای یار، بیا و یاریی کن اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۷
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۳۶
از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۳
زلف کمند افکنت اقلیم جان گرفت
غزل شمارهٔ ۱۸۹۵
ای مژدهٔ دیدار تو چون عید مبارک قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۷۴
کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۲۷۷
بیا که در چمن انتظار آب نماند قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع ثانی
زهیگرفته تیغ و سنان چه بحر و چه بر کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۷۳۹
ز ابرویت به محراب نیازم سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۱
آن دوست که ما ازآن اوییم فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۱
اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره میکردم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۴۴
دامن عاشقان ز دست مده ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۱
ای روی تو مهر عالم آرای همه رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۱۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ یَوْمَ یَحْشُرُهُمْ جَمِیعاً یا مَعْشَرَ الْجِنِّ یعنى: ثم نقول یا معشر الجن. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۹۰
سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۱۲۸
عشق در سینهی من، لالهستانها دارد ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۷
به وقت فصل بهار از چمن مکن اعراض نظامی عروضی : مقالت چهارم: در علم طب و هدایت طبیب
بخش ۱۱ - حکایت ده - جالینوس
یکی را از مشاهیر شهر اسکندریه بعهد جالینوس سر دست درد گرفت و بی قرار شد و هیچ نیارامید جالینوس را خبر کردند مرهم فرستاد که بر سر کتف او نهند همچنان کردند که جالینوس فرموده بود در حال درد بنشست و بیمار تندرست گشت و اطبا عجب بماندند پس از جالینوس پرسیدند که این چه معالجت بود که کردی گفت آن عصب که بر سر دست درد میکرد مخرج او از سر کتف است من اصل را معالجت کردم فرع به شد. رضیالدین آرتیمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۳
از لطف چو در نظر نمی آیی شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۳۲
ملکوتست عالم ارواح فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۰
ای یار، بیا و یاریی کن اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۷
آن شمع که پروانه صفت بال و پرم سوخت اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شمارهٔ ۳۶
از عقل و هنر هر آنک بی مایَه بود کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۳
زلف کمند افکنت اقلیم جان گرفت
