اهلی شیرازی : رباعیات گنجفه
دیباچه
پوشیده نماند بر ارباب صورت و معنی که این بنده کم بضاعت اهلی شیرازی روزی برسم خدمت در صحبت صاحبدلان بود یکی از جمله آن قوم گنجفه یی در کمال تکلف ترتیب داده بود همانا میخواست که تحفه مجلس یکی از پادشاه زادگان عصر نماید گفت این گنجفه محض صورتیست کاش با او چیزی ضم شدی تا بکمال صورت و معنی آراسته گشتی حضار مجلس گفتند که این چون تواند بود؟ گفت اشعار مناسب پیدا باید کرد که بحواشی این گنجفه ها بنویسند تا صورت و معنی آراسته گردد عزیزان گفتند این مقدار اشعار مناسب این حال مشکل که پیدا شود مگر کسی عمدا بیتی چند مناسب بگوید، همگی روی باینجانب کردند و گفتند اینمعنی از طبع نقاد تو صورت می پذیرد این بنده نتوانست رد سخن بزرگان کردن، قبول این خدمت کردم و برای هر قطعه گنجفه یکرباعی گفتم طرب انگیز محبت آمیز تا عزیزان از خواندن آن بنقد خوشوقت شوند، و چنان گفته شد که در هر قطعه که صورتی لازم است در بیت اول رباعی لفظ صورت درج کرده و در بیت ثانی رباعی نام پادشاه آن جنس بنوعی دلپذیر درآورد و نام وزیر آن جنس هم بوجهی احسن بازنمود و چنان کرد که اگر در مجلس بعضی عزیزان را میل گنجفه بازی باشد و گنجفه یافت نشود هر رباعی را در قطعه کاغذ بنویسند و بطریق گنجفه قسمت کنند احتیاج بگنجفه نباشد زیرا که نام صورت و پادشاه و وزیر هر جنس در رباعی درآمده باعدد اجناس « و این اسامی در رباعیات بسرخی از آن رقم شده تا نمایان باشد » امید که مقبول طبع صاحبدلان گرد والله اعلم بالصواب. غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۷ - اصل نهم
بدان که دوستی حق تعالی عالی ترین مقامات است، بلکه مقصود همه مقامات این است، چه ربع مهلکات برای طهارت است از هرچه از دوستی حق تعالی مشغول کند و همه منجیات که پیش از این گفته ایم مقدمات این است، چون توبه و زهد و صبر و خوف و غیر آن و آنچه پس از این است و تبع این است چون شوق و رضا و غایت کمال بنده آن است که دوستی حق تعالی بر وی غالب شود، چنان که همگی وی فرا گیرد. اگر این نبود باری غالب تر بود از دوستی دیگر چیزها و شناختن حقیقت محبت چنان مشکل است که گروهی از متکلمان انکار کرده اند و گفته اند که کسی که از جنس تو نبود وی را دوست نتوان داشتن و معنی دوستی خدای فرمانبرداری است و بس. و هرکه چنین پندارد از اصل دین چیزی ندانسته بود. و شرح این مهم است و ما اول شواهد شرع بر اثبات دوستی خدای تعالی بگوییم، آنگاه حقیقت و احکام وی بگوییم. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۵۲ - در بیان حدیث لولاک لما خلقت الافلاک
هم فرستد درد و هم درمان دهد صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۱ - خرابم از آن نرگسِ نیم مست
خرابم از آن نرگسِ نیم مست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۸۸ - دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم
دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم خاقانی : قطعات
شماره ۱۴۲ - ای روح صفات اهرمن بند
ای روح صفات اهرمن بند قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الحجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۳ - دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت
دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۸ - زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲ - قصاب
دلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۰۵ - سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس
سیر نگَشت جانِ من بَس مَکُن و مَگو که بَس سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی میکرد
دی سرو به باغ سرفرازی میکرد مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید
مُرغان که کُنون از قَفَصِ خویش جُدایید قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۷ - به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم
به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۳ - واجب نبود دل به بتی بیهده بستن
واجب نبود دل به بتی بیهده بستن مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۷۹ - ما آب دریم ما چه دانیم
ما آبْ دَریم ما چه دانیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۳ - ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم
ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش از شاهطهماسب
هزار شکر که بر مسند جهانبانی
دیباچه
پوشیده نماند بر ارباب صورت و معنی که این بنده کم بضاعت اهلی شیرازی روزی برسم خدمت در صحبت صاحبدلان بود یکی از جمله آن قوم گنجفه یی در کمال تکلف ترتیب داده بود همانا میخواست که تحفه مجلس یکی از پادشاه زادگان عصر نماید گفت این گنجفه محض صورتیست کاش با او چیزی ضم شدی تا بکمال صورت و معنی آراسته گشتی حضار مجلس گفتند که این چون تواند بود؟ گفت اشعار مناسب پیدا باید کرد که بحواشی این گنجفه ها بنویسند تا صورت و معنی آراسته گردد عزیزان گفتند این مقدار اشعار مناسب این حال مشکل که پیدا شود مگر کسی عمدا بیتی چند مناسب بگوید، همگی روی باینجانب کردند و گفتند اینمعنی از طبع نقاد تو صورت می پذیرد این بنده نتوانست رد سخن بزرگان کردن، قبول این خدمت کردم و برای هر قطعه گنجفه یکرباعی گفتم طرب انگیز محبت آمیز تا عزیزان از خواندن آن بنقد خوشوقت شوند، و چنان گفته شد که در هر قطعه که صورتی لازم است در بیت اول رباعی لفظ صورت درج کرده و در بیت ثانی رباعی نام پادشاه آن جنس بنوعی دلپذیر درآورد و نام وزیر آن جنس هم بوجهی احسن بازنمود و چنان کرد که اگر در مجلس بعضی عزیزان را میل گنجفه بازی باشد و گنجفه یافت نشود هر رباعی را در قطعه کاغذ بنویسند و بطریق گنجفه قسمت کنند احتیاج بگنجفه نباشد زیرا که نام صورت و پادشاه و وزیر هر جنس در رباعی درآمده باعدد اجناس « و این اسامی در رباعیات بسرخی از آن رقم شده تا نمایان باشد » امید که مقبول طبع صاحبدلان گرد والله اعلم بالصواب. غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۷ - اصل نهم
بدان که دوستی حق تعالی عالی ترین مقامات است، بلکه مقصود همه مقامات این است، چه ربع مهلکات برای طهارت است از هرچه از دوستی حق تعالی مشغول کند و همه منجیات که پیش از این گفته ایم مقدمات این است، چون توبه و زهد و صبر و خوف و غیر آن و آنچه پس از این است و تبع این است چون شوق و رضا و غایت کمال بنده آن است که دوستی حق تعالی بر وی غالب شود، چنان که همگی وی فرا گیرد. اگر این نبود باری غالب تر بود از دوستی دیگر چیزها و شناختن حقیقت محبت چنان مشکل است که گروهی از متکلمان انکار کرده اند و گفته اند که کسی که از جنس تو نبود وی را دوست نتوان داشتن و معنی دوستی خدای فرمانبرداری است و بس. و هرکه چنین پندارد از اصل دین چیزی ندانسته بود. و شرح این مهم است و ما اول شواهد شرع بر اثبات دوستی خدای تعالی بگوییم، آنگاه حقیقت و احکام وی بگوییم. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۵۲ - در بیان حدیث لولاک لما خلقت الافلاک
هم فرستد درد و هم درمان دهد صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۱ - خرابم از آن نرگسِ نیم مست
خرابم از آن نرگسِ نیم مست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۸۸ - دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم
دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم خاقانی : قطعات
شماره ۱۴۲ - ای روح صفات اهرمن بند
ای روح صفات اهرمن بند قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الحجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۳ - دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت
دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۸ - زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲ - قصاب
دلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۰۵ - سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس
سیر نگَشت جانِ من بَس مَکُن و مَگو که بَس سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی میکرد
دی سرو به باغ سرفرازی میکرد مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید
مُرغان که کُنون از قَفَصِ خویش جُدایید قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۷ - به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم
به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۳ - واجب نبود دل به بتی بیهده بستن
واجب نبود دل به بتی بیهده بستن مولوی : غزلیات
غزل ۱۵۷۹ - ما آب دریم ما چه دانیم
ما آبْ دَریم ما چه دانیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۳ - ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم
ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش از شاهطهماسب
هزار شکر که بر مسند جهانبانی