حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۷۷ - شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲ - ای مظهر جمال تو مرآت کاینات
ای مظهر جمال تو مرآت کاینات
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۲۹ - هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود
هرکجا می گذرد دوست، فغان خواهد بود
نظام قاری : قطعات
شماره ۱۸ - شنیده ام که بدستار گیوه میگفت
شنیده ام که بدستار گیوه میگفت
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۳۷ - دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارم
دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارم
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۶ - آن دوست که آرام دل ما باشد
آن دوست که آرام دل ما باشد
مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۷۳ - هان، ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم
هان، ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۶۶ - ای چشمه چشم ما به چشمت روشن
ای چشمه چشم ما به چشمت روشن
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۶۰ - گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باش
گر نه‌ای عین تماشا حیرت سرشار باش
حزین لاهیجی : خرابات
بخش ۱۵ - حکایت سیرت بهرام با عدل و داد در شفقت و انصاف با عباد
شنیدم که در عهد بهرام گور
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۳ - جویا خود را به شعر مشهور مکن
جویا خود را به شعر مشهور مکن
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۸۱ - ای ابتدای دردت هر درد را نهایت
ای ابتدای دردت هر درد را نهایت
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۹۸ - الاسرار
هر دل که خبردار شد از اسرارش
طغرای مشهدی : متفرقات
شماره ۲۶ - ستم کردم به خود کاین نفس بدخو را خورش دادم
ستم کردم به خود کاین نفس بدخو را خورش دادم
امیرشاهی سبزواری : قطعات
شماره ۶ - واعظی بود بر سر منبر
واعظی بود بر سر منبر
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۱۱ - نگارا پری زاده ای یا سروش
نگارا پری زاده ای یا سروش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۵۰ - سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد
سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد
ملا احمد نراقی : باب چهارم
معالجه عملی مرض ریا
و اما علاج عملی ریا، آن است که خود را عادت دهد به پنهان داشتن عبادات و در هنگام عبادت، در به روی مردم ببندد همچنان که معاصی خود را از مردم پنهان می دارد تا دل او قانع شود به اطلاع خدا بر عبادات او، و نفس او دیگر خواهش آگاهی مردم را به اعمال او نکند.
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۶۸ - ای شخص ضعیف دیده را گریان کن
ای شخص ضعیف دیده را گریان کن
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴ - شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا
شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا