جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۸۶
کدامین شب به خواب آن روی خندانم نمی آید میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۵
مبر در پیش زاهد نام باده نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
تا حرص درون نقش برونم آراست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۸۷۶
زحال من چسان آگاه گردد شوخ خودکامم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۷۹۷
چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۰
ای دل ارزنده بعشقی منت جان برمگیر شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۶
در سایهٔ او تو آفتابش می بین رشیدالدین میبدی : ۱۰۸- سورة الکوثر- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره چهل و دو حرفست، ده کلمه، سه آیت، به مکّه فرو آمد، و از مکّیّات شمرند. و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و در خبر ابى بن کعب است از پیغامبر (ص): «هر که این سوره برخواند، اللَّه تعالى او را از جویهاى بهشت آب دهد و بعدد هر کسى که روز عید اضحى قربان کند او را ده نیکى بنویسد. قوله: إِنَّا أَعْطَیْناکَ الْکَوْثَرَ و قرئ «انطیناک». و «الکوثر» الخیر الکثیر، و هو فوعل من الکثرة. سعدی : قطعات
قطعه شمارهٔ ۱۰
تو آن نهای که به جور از تو روی برپیچند جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۶
همین نه لعل ترا معجز دم عیساست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۶۱
دل ز جمعیّت اسباب چو برداشتنی است فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۴
هر روز در این خرابه جنگی دگر است عطار نیشابوری : بخش بیستم
المقاله العشرون
چو خواهد شد دورخ در خاک ریزان جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱
تا گشته است پای خم آرامگاه ما عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۳۳
عالم همراه عشق است تا ساحل دریای عظمت اگر قدم پیش نهد غرق شود خبر که بیرون برد چون عشق غوص کند تا چون در مکنون در صدف شود از قهر بحر عظمت گوهر شب افروز مراد برآرد تا او در پرتو بارقۀ آن راه بخود باز یابد بیقین آن گمان غلط است و این از نوادرات عشق است. فریدون مشیری : آواز آن پرنده غمگین
بر بالِ باور ...
دانسته های ما و صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۷
از ذات خداوند کسی آگه نیست اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۴۸
اهلی ز جهانیان چو مجنون بگسل جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۴
چو یادم ابروی آن ماه عالمگیر می آید مهدی اخوان ثالث : از این اوستا
آواز چگور
وقتی که شب هنگام گامی چند دور از من
شمارهٔ ۶۸۶
کدامین شب به خواب آن روی خندانم نمی آید میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۵
مبر در پیش زاهد نام باده نظیری نیشابوری : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
تا حرص درون نقش برونم آراست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۸۷۶
زحال من چسان آگاه گردد شوخ خودکامم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۷۹۷
چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۰
ای دل ارزنده بعشقی منت جان برمگیر شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۶۶
در سایهٔ او تو آفتابش می بین رشیدالدین میبدی : ۱۰۸- سورة الکوثر- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره چهل و دو حرفست، ده کلمه، سه آیت، به مکّه فرو آمد، و از مکّیّات شمرند. و درین سوره هیچ ناسخ و منسوخ نیست. و در خبر ابى بن کعب است از پیغامبر (ص): «هر که این سوره برخواند، اللَّه تعالى او را از جویهاى بهشت آب دهد و بعدد هر کسى که روز عید اضحى قربان کند او را ده نیکى بنویسد. قوله: إِنَّا أَعْطَیْناکَ الْکَوْثَرَ و قرئ «انطیناک». و «الکوثر» الخیر الکثیر، و هو فوعل من الکثرة. سعدی : قطعات
قطعه شمارهٔ ۱۰
تو آن نهای که به جور از تو روی برپیچند جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۶
همین نه لعل ترا معجز دم عیساست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۵۶۱
دل ز جمعیّت اسباب چو برداشتنی است فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۱۴
هر روز در این خرابه جنگی دگر است عطار نیشابوری : بخش بیستم
المقاله العشرون
چو خواهد شد دورخ در خاک ریزان جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱
تا گشته است پای خم آرامگاه ما عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۳۳
عالم همراه عشق است تا ساحل دریای عظمت اگر قدم پیش نهد غرق شود خبر که بیرون برد چون عشق غوص کند تا چون در مکنون در صدف شود از قهر بحر عظمت گوهر شب افروز مراد برآرد تا او در پرتو بارقۀ آن راه بخود باز یابد بیقین آن گمان غلط است و این از نوادرات عشق است. فریدون مشیری : آواز آن پرنده غمگین
بر بالِ باور ...
دانسته های ما و صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۷
از ذات خداوند کسی آگه نیست اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۴۸
اهلی ز جهانیان چو مجنون بگسل جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۴
چو یادم ابروی آن ماه عالمگیر می آید مهدی اخوان ثالث : از این اوستا
آواز چگور
وقتی که شب هنگام گامی چند دور از من
