جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۶
زلف مشکین تو سرمایهٔ سودا باشد
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳۵
ناخنی گر می زند بر دل نوای سازهاست
ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۴۸
همه جمال تو بینم چو دیده باز کنم
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۱
دل از غم زار و یارش صحبت اغیار میباید
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۲
من کز غمت ز دیده می لاله گون خورم
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۵
ز بس تمکین تکلم بر لبش اسرار را ماند
مولوی : دفتر پنجم
بخش ۳۸ - قال النبی علیه‌السلام ارحموا ثلاثا عزیز قوم ذل و غنی قوم افتقر و عالما یلعب به الجهال
گفت پیغامبر که رحم آرید بر
حزین لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۲۰۸
از گنج، به مار صلح نتوان کردن
عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شمارهٔ ۲
هر چند که در ره دراز استادی
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۸
به گردون آفتاب چون گرد دامن افشاند
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۴۲
در ذات همه جلال او می ‌بینم
سعدی : قطعات
شمارهٔ ۸۰
وفا با هیچکس کردست گیتی
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۵۳
برون آی از نقاب و مشهدم را رشک ایمن کن!‏
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۸۰
ای معدن ناز، ناز تا کی؟
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۳۰
هلاکم ساز گر بر خاطرت باری ز من باشد
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷۹
به ششدر کار خود از شش جهت انداختی رفتی
وحشی بافقی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۸
در نفی رخت شمع شبی راند سخن
لالایی ها : بخش اول
غنچه خوشرنگ یاسم
لالالا غنچه خوش رنگ یاسم
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۹۳
تند هلک‌گوی (‌عصبانی و دیوانه‌وار) مباش‌، چه تند هلک‌گوی مردم چنان چون آتش است که اندر بیشه افتد و همه مرغ و ماهی بسوزد و هم خرفستر سوزد.
خیام : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۳
وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز