نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۵۰ - مرا تنگست در دل منزل دوست
مرا تنگست در دل منزل دوست سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
در صفت موت بنیآدم از خاصّه و عامه
زان بنیآدم از صغار و کبار مفاتیح الجنان : مناجات
مناجات مریدین
المناجاة الثامنة: مناجاة المریدین ایرج میرزا : قطعه ها
بقای انسب
قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۴ - چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟
چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟ حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱ - و له ایضا
من عاشق آن سنگدل تنگ دهانم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۳ - خواجو فرماید
نرگس چشمت قبله مستان اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۴۶ - عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود
عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود سعدی : مفردات
بیت ۲
خیری که برآیدت به توفیق از دست ایرج میرزا : مثنوی ها
کلاغ و روباه
کلاغی به شاخی شده جای گیر بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۲۴ - به پهلو ناوک درد که دارد گوشهگیر من
به پهلو ناوک درد که دارد گوشهگیر من سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۳۹ - در بیان آنکه صحبت اولیا معظمترین طاعات و مفیدترین عبادات است. زیرا آنچه بسالی و دو باجتهاد خود کس نتواند حاصل کردن بساعتی اضعاف آن از صحبت شیخ میسر شود. همچنانکه اگر کسی بفکر و اجتهاد خود خواهد که صنعتی بیاموزد البته نتواند. و اگر بمرور ایام بعد از اجتهاد بسیار بیاموزد هم ناقص باشد. لیکن آنچه در یک لحظه از استاد آموزد بسالها بجهد خود حاصل نکند. پس اگر آنکه نادراً حق تعالی کسی را بی شیخ و استاد تعلیم دهد که الرحمن علم القرآن بر او حکم نباشد که النادر لاحکم له. و آن نادر هم برای آن آید که دیگران از او بیاموزند و اینچنین نادر پیش آن پختگان که پیر پرورند خام نماید از این رو مصطفی علیه السلام با امیرالمؤمنین علی کرم اللّه وجهه نصیحت فرمود که اذا تقرب الناس الی خالقهم بانواع البر فتقرب ا
با علی گفت احمد مرسل اثیر اخسیکتی : مفردات
شماره ۱۳ - ز نان و آب که اصل حیات آدمی اند
ز نان و آب که اصل حیات آدمی اند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ماه پیش رخ تو تاب نداشت
ماه پیش رخ تو تاب نداشت عبدالقهّار عاصی : رباعیات
رباعی ۳۲ - تا ژندهٔ عشق حق بر افراختهایم
تا ژندهٔ عشق حق بر افراختهایم ایرج میرزا : مثنوی ها
شوقِ درس خواندن
حمد بر کردگارِ یکتا باد محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۱۰ - شیخ گفت ما مجلس بی علم کنیم ودعوت بی سیم.
شیخ گفت ما مجلس بی علم کنیم ودعوت بی سیم. جمالالدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۳۳ - گفتم چو خطت برنگ موی تو شود
گفتم چو خطت برنگ موی تو شود غبار همدانی : غزلیات
شماره ۹۳ - ای مطرب دل ترسم زین پرده که بنوازی
ای مطرب دل ترسم زین پرده که بنوازی عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۸۵
گریه در عشق از رعونات نفس است گریه در خلوت از برای سلوت بود و در صحبت از برای اظهار احتراق کند و این هر دو از رعونات نفس بیرون نیست لعمری تا عاشق بخود باز نیفتد نگرید و عاشق بی شعور باید تا از غیبت در حضور آید آن عزیزی بنزد پیری از پیران طریقت درآمد اهل پردۀ او زلف شانه میکرد خواست که سربپوشد پیر فرمود او درین زمان بی شعورست و در عالم حضورست از هر دو کون آگاهی ندارد و روی جز بعالم نامتناهی ندارد زمانی بود در گریه آمد پیر فرمود که سر بپوش که او حاضر شد و از دریچۀ طبیعت ناظر شد بخود باز افتاد و از هجردرگداز افتاد و این لطیفۀ لطیف است.
شماره ۵۰ - مرا تنگست در دل منزل دوست
مرا تنگست در دل منزل دوست سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
در صفت موت بنیآدم از خاصّه و عامه
زان بنیآدم از صغار و کبار مفاتیح الجنان : مناجات
مناجات مریدین
المناجاة الثامنة: مناجاة المریدین ایرج میرزا : قطعه ها
بقای انسب
قصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۴ - چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟
چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟ حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱ - و له ایضا
من عاشق آن سنگدل تنگ دهانم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۳ - خواجو فرماید
نرگس چشمت قبله مستان اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۴۶ - عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود
عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود سعدی : مفردات
بیت ۲
خیری که برآیدت به توفیق از دست ایرج میرزا : مثنوی ها
کلاغ و روباه
کلاغی به شاخی شده جای گیر بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۲۴ - به پهلو ناوک درد که دارد گوشهگیر من
به پهلو ناوک درد که دارد گوشهگیر من سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۳۹ - در بیان آنکه صحبت اولیا معظمترین طاعات و مفیدترین عبادات است. زیرا آنچه بسالی و دو باجتهاد خود کس نتواند حاصل کردن بساعتی اضعاف آن از صحبت شیخ میسر شود. همچنانکه اگر کسی بفکر و اجتهاد خود خواهد که صنعتی بیاموزد البته نتواند. و اگر بمرور ایام بعد از اجتهاد بسیار بیاموزد هم ناقص باشد. لیکن آنچه در یک لحظه از استاد آموزد بسالها بجهد خود حاصل نکند. پس اگر آنکه نادراً حق تعالی کسی را بی شیخ و استاد تعلیم دهد که الرحمن علم القرآن بر او حکم نباشد که النادر لاحکم له. و آن نادر هم برای آن آید که دیگران از او بیاموزند و اینچنین نادر پیش آن پختگان که پیر پرورند خام نماید از این رو مصطفی علیه السلام با امیرالمؤمنین علی کرم اللّه وجهه نصیحت فرمود که اذا تقرب الناس الی خالقهم بانواع البر فتقرب ا
با علی گفت احمد مرسل اثیر اخسیکتی : مفردات
شماره ۱۳ - ز نان و آب که اصل حیات آدمی اند
ز نان و آب که اصل حیات آدمی اند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - ماه پیش رخ تو تاب نداشت
ماه پیش رخ تو تاب نداشت عبدالقهّار عاصی : رباعیات
رباعی ۳۲ - تا ژندهٔ عشق حق بر افراختهایم
تا ژندهٔ عشق حق بر افراختهایم ایرج میرزا : مثنوی ها
شوقِ درس خواندن
حمد بر کردگارِ یکتا باد محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۱۰ - شیخ گفت ما مجلس بی علم کنیم ودعوت بی سیم.
شیخ گفت ما مجلس بی علم کنیم ودعوت بی سیم. جمالالدین عبدالرزاق : رباعیات
شماره ۳۳ - گفتم چو خطت برنگ موی تو شود
گفتم چو خطت برنگ موی تو شود غبار همدانی : غزلیات
شماره ۹۳ - ای مطرب دل ترسم زین پرده که بنوازی
ای مطرب دل ترسم زین پرده که بنوازی عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۸۵
گریه در عشق از رعونات نفس است گریه در خلوت از برای سلوت بود و در صحبت از برای اظهار احتراق کند و این هر دو از رعونات نفس بیرون نیست لعمری تا عاشق بخود باز نیفتد نگرید و عاشق بی شعور باید تا از غیبت در حضور آید آن عزیزی بنزد پیری از پیران طریقت درآمد اهل پردۀ او زلف شانه میکرد خواست که سربپوشد پیر فرمود او درین زمان بی شعورست و در عالم حضورست از هر دو کون آگاهی ندارد و روی جز بعالم نامتناهی ندارد زمانی بود در گریه آمد پیر فرمود که سر بپوش که او حاضر شد و از دریچۀ طبیعت ناظر شد بخود باز افتاد و از هجردرگداز افتاد و این لطیفۀ لطیف است.
