قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ - در ستایش کهفالادانی والاقاصی جناب حاجی آقاسی گوید
دوش بگشودم زبان تا درد دل گویم به یار مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۴۷ - شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست
شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۶ - در ستایش نظامالدوله حسین خان فرماید
با فال نیک بهر زمینبوس شهریار مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۳ - اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست
اَنْدَر دِلِ هر کَس که از این عشقْ اَثَر نیست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت
ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۱۱ - در « داد و دهش» نگاشته
داد و دهش را به کیش من بنده شش نشان است: پیش از خواست دادن، بیش از خواست دادن، بی خواهش سپاس دادن، بی آرزوی پاداش دادن، بی اندیشه خشنودی بار خدا دادن، با شرمساری و پوزش گزاری دادن. سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - دلم در کوی او رفتست حیرانم که چون آید
دلم در کوی او رفتست حیرانم که چون آید قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع ثانی
از دو محمد زمانه یافته زیور فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
نشستن رامین بر تخت شهنشاهى
چو آگاهی به رامین شد ز موبد عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۳ - چون بدنامی به روزگاری افتد
چون بدنامی به روزگاری افتد رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۲۱ - آخر هر کس از دو بیرون نیست
آخر هر کس از دو بیرون نیست سعدی : غزلیات
غزل ۶۳۴ - ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی
ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۳ - تا جهان بود از سر مردم فراز
تا جهان بود از سر مردم فراز فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
نامه نوشتن رامین به مادر و آگاه شدن موبد
بدان گاهی که شاهنشاه موبد فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی
بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
آمد مه خورداد که در غم نتوان بود عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱ - من گفت نیارم که تو ماهی صنما
من گفت نیارم که تو ماهی صنما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۰۱ - اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیر
اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در مدح ثقة الملک طاهربن علی
هر چه اقبال بیندیشید آمد همه راست ادیب الممالک : رباعیات طنز
شماره ۵۱ - این میوه که با روی تو همرنگستی
این میوه که با روی تو همرنگستی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷ - در ستایش کهفالادانی والاقاصی جناب حاجی آقاسی گوید
دوش بگشودم زبان تا درد دل گویم به یار مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۴۷ - شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست
شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۶ - در ستایش نظامالدوله حسین خان فرماید
با فال نیک بهر زمینبوس شهریار مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۳ - اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست
اَنْدَر دِلِ هر کَس که از این عشقْ اَثَر نیست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت
ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۱۱ - در « داد و دهش» نگاشته
داد و دهش را به کیش من بنده شش نشان است: پیش از خواست دادن، بیش از خواست دادن، بی خواهش سپاس دادن، بی آرزوی پاداش دادن، بی اندیشه خشنودی بار خدا دادن، با شرمساری و پوزش گزاری دادن. سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - دلم در کوی او رفتست حیرانم که چون آید
دلم در کوی او رفتست حیرانم که چون آید قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع ثانی
از دو محمد زمانه یافته زیور فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
نشستن رامین بر تخت شهنشاهى
چو آگاهی به رامین شد ز موبد عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۷۳ - چون بدنامی به روزگاری افتد
چون بدنامی به روزگاری افتد رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۲۱ - آخر هر کس از دو بیرون نیست
آخر هر کس از دو بیرون نیست سعدی : غزلیات
غزل ۶۳۴ - ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی
ای که به حسن قامتت سرو ندیدهام سهی رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۳ - تا جهان بود از سر مردم فراز
تا جهان بود از سر مردم فراز فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
نامه نوشتن رامین به مادر و آگاه شدن موبد
بدان گاهی که شاهنشاه موبد فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی
بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
آمد مه خورداد که در غم نتوان بود عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱ - من گفت نیارم که تو ماهی صنما
من گفت نیارم که تو ماهی صنما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۰۱ - اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیر
اگر چه دردلم از ترکش است افزون تیر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در مدح ثقة الملک طاهربن علی
هر چه اقبال بیندیشید آمد همه راست ادیب الممالک : رباعیات طنز
شماره ۵۱ - این میوه که با روی تو همرنگستی
این میوه که با روی تو همرنگستی