مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۱۵ - بمشو همره مرغان، که چنین بی‌پر و بالی
بِمَشو هَمرَهِ مُرغان، که چُنین بی‌پَر و بالی
مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۱ - یا ساقی المدامه حی علی الصلا
یا ساقیَ الْمُدامَهِ حَیَّ عَلَی الصَّلا
مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۵ - اتاک عید وصال فلا تذق حزنا
اَتاکَ عِیدُ وِصال فَلا تَذُقْ حَزَنا
کسایی مروزی : دیوان اشعار
پیری و پشیمانی
جوانی رفت و پنداری بخواهد کرد بدرودم
مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - ورد البشیر مبشرا ببشاره
وَرَدَ الْبَشیرُ مُبَشِّرا بِبَشارَه
مولوی : غزلیات
غزل ۶۴۹ - بر چرخ سحرگاه یکی ماه عیان شد
بر چَرخْ سَحَرگاه یکی ماهْ عِیان شُد
مولوی : غزلیات
غزل ۴۱۳ - من نشستم ز طلب، وین دل پیچان ننشست
من نِشَستم زِ طَلَب، وین دلِ پیچان نَنِشَست
مولوی : دفتر دوم
بخش ۹۴ - آغاز منور شدن عارف بنور غیب‌بین
چون یکی حِسْ در رَوِش بُگْشاد بَند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۸۹ - ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای
ای آن که دل به ابروی پیوسته بسته ای
سعدی : مفردات
بیت ۱۵
بیچاره که در میان دریا افتاد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۹۶ - چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستم
چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستم
سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۲۲ - رفتن خسرو به مداین و نشستن به پادشاهی
چو خسرو را شد این معلوم در روز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۹۱ - در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست
در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۲۴ - تا عشق تو همنشین دل ماست
تا عشق تو همنشین دل ماست
مولوی : غزلیات
غزل ۴۱۲ - آن که بی‌باده کند جان مرا مست کجاست؟
آن کِه بی‌باده کُند جانِ مرا مَست کجاست؟
نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۲۱ - نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند
نه هر که ماه بتان گشت دلبری داند
محمد بن منور : منقولات
شماره ۱۳۲ - شیخ گفت در میان مجلس: الحیوة بالعلم و الراحة فی معرفة و الذوق فی الذکر و ثواب ال
شیخ گفت در میان مجلس: الحیوة بالعلم و الراحة فی معرفة و الذوق فی الذکر و ثواب التوحید النظر الی اللّه تعالی فی الجنة و ثواب اداء الامر الجنة و ثواب اجتناب النهی الخلاص من النار ثم قرأ الشیخ: یا اَیُّها الناسُ اَنتُمُ القُقَراءُ اِلی اللّه وَاللّه هُوَ الغَنُّی الحَمیدُ
قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در مدح ابوالیسر سپهدار اران در عید نوروز و فطر
اگرچه من نکنم عاشقی بطبع طلب
سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۷ - گر نخواهم که به فرمان دل آرم جان را
گر نخواهم که به فرمان دل آرم جان را
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - با آنکه دل معاینه ناظر بروی تست
با آنکه دل معاینه ناظر بروی تست