امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۲۶ - عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ
عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ ادیب صابر : رباعیات
شماره ۳ - آخر برسد به صبح صادق شب ما
آخر برسد به صبح صادق شب ما یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۱۱ - نی همین در چار ارکان شش جهت ماتم بپاست
نی همین در چار ارکان شش جهت ماتم بپاست الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۴۹ - زبان حال علیا جاه سکینه خاتون با اسب بی صاحب پدر
پدر کشته دخت رسول انام خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۳
عمرت تا کی به خودپرستی گذرد، اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۵۶ - ای چرخ پی مجلس او ز آب و گل من
ای چرخ پی مجلس او ز آب و گل من حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۷۹ - این ذاتِ مطهّر مگر از نور سرشته ست
این ذاتِ مطهّر مگر از نور سرشته ست همام تبریزی : غزلیات
شماره ۲۸ - مشتاب ساربان که مرا پای در گل است
مشتاب ساربان که مرا پای در گل است سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۹۰ - این پیکر زرین که جهان گشته بسی
این پیکر زرین که جهان گشته بسی سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۳۲ - عبدالمذل
بود عبدالمذل در علم و احوال اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۱۱ - می باده فروش داد و زر میطلبد
می باده فروش داد و زر میطلبد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۲۴ - از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟
از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟ نسیمی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - تجدید مطلع
حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثالثة عشر - فی مناظرة السنی و الملحد
حکایت کرد مرا دوستی که سینه ای مهرجوی داشت و زبانی راستگوی، که وقتی موسم حج اسلام و زیارت روضه رسول(ص) درآمد و آواز طبل حجاج از چهار سوی برآمد، عشق آن حضرت شریف و مهر آن عتبه منیف غریم وار دامنم بگرفت و سوز آن حدیث پیرامنم بگرفت. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - در هجو ابوالمظفر
ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۳ - یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب
یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۰ - هر چند که عاشقی دل افکارتر است
هر چند که عاشقی دل افکارتر است آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
شماره ۲۶ - عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ
عَلَیْکِ سَلُومْ اُونْکِهْ دِلْ بُوبِهْ تِهْ دَرْدْ ادیب صابر : رباعیات
شماره ۳ - آخر برسد به صبح صادق شب ما
آخر برسد به صبح صادق شب ما یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۱۱ - نی همین در چار ارکان شش جهت ماتم بپاست
نی همین در چار ارکان شش جهت ماتم بپاست الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۴۹ - زبان حال علیا جاه سکینه خاتون با اسب بی صاحب پدر
پدر کشته دخت رسول انام خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۳
عمرت تا کی به خودپرستی گذرد، اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۵۶ - ای چرخ پی مجلس او ز آب و گل من
ای چرخ پی مجلس او ز آب و گل من حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۷۹ - این ذاتِ مطهّر مگر از نور سرشته ست
این ذاتِ مطهّر مگر از نور سرشته ست همام تبریزی : غزلیات
شماره ۲۸ - مشتاب ساربان که مرا پای در گل است
مشتاب ساربان که مرا پای در گل است سلیم تهرانی : رباعیات
شماره ۹۰ - این پیکر زرین که جهان گشته بسی
این پیکر زرین که جهان گشته بسی سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۹ - ای جوهر دینت بزرو سیم گرو
ای جوهر دینت بزرو سیم گرو صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۳۲ - عبدالمذل
بود عبدالمذل در علم و احوال اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۱۱ - می باده فروش داد و زر میطلبد
می باده فروش داد و زر میطلبد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۲۴ - از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟
از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟ نسیمی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - تجدید مطلع
حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثالثة عشر - فی مناظرة السنی و الملحد
حکایت کرد مرا دوستی که سینه ای مهرجوی داشت و زبانی راستگوی، که وقتی موسم حج اسلام و زیارت روضه رسول(ص) درآمد و آواز طبل حجاج از چهار سوی برآمد، عشق آن حضرت شریف و مهر آن عتبه منیف غریم وار دامنم بگرفت و سوز آن حدیث پیرامنم بگرفت. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - در هجو ابوالمظفر
ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۳ - یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب
یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۰ - هر چند که عاشقی دل افکارتر است
هر چند که عاشقی دل افکارتر است آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
