جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۳ - عشق تو همچون قضا فرمانرواست
عشق تو همچون قضا فرمانرواست ایرانشان : کوشنامه
بخش ۸۶ - رای زدن به مرد با شاه چین
یکی روز به مرد دستور گفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٨ - کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره
دشمن چو توانا شود و خونخواره صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود مولوی : دفتر دوم
بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود میجست و میپرسید
اُشتُری گُم کردی و جُستیش چُست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۹ - تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟
تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت
هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۰ - در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست
در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۹ - هر که از خود فرود می آید
هر که از خود فرود می آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۷۶ - وقت آن شد که گل شکفته شود
وقت آن شد که گل شکفته شود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۷ - شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲ - تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی
تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی عبدالقهّار عاصی : اشعار نو
بگو به خاکفروش
بگو به خاکفروش واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۷۷ - گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود
گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۳۹ - تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۷ - باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
شماره ۱۳ - عشق تو همچون قضا فرمانرواست
عشق تو همچون قضا فرمانرواست ایرانشان : کوشنامه
بخش ۸۶ - رای زدن به مرد با شاه چین
یکی روز به مرد دستور گفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٨ - کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره
دشمن چو توانا شود و خونخواره صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود مولوی : دفتر دوم
بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود میجست و میپرسید
اُشتُری گُم کردی و جُستیش چُست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۹ - تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟
تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت
هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۰ - در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست
در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۹ - هر که از خود فرود می آید
هر که از خود فرود می آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۷۶ - وقت آن شد که گل شکفته شود
وقت آن شد که گل شکفته شود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۷ - شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲ - تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی
تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی عبدالقهّار عاصی : اشعار نو
بگو به خاکفروش
بگو به خاکفروش واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۷۷ - گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود
گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۳۹ - تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۰۷ - باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش
باتن خاکی، نظر زان عالم روشن بپوش