رشیدالدین میبدی : ۴۰- سورة المؤمن- مکیة
۱ - النوبة الثانیة
این سوره را سورة المؤمن خوانند از بهر آنکه درین سوره ذکر مؤمن آل فرعون است، چهار هزار و نهصد و شصت حرف است و هزار و صد و نود و نه کلمت و هشتاد و پنج آیت. و بقول ابن عباس جمله سوره به مکه فروآمد. مجاهد و قتاده گفتند: سوره مکى است مگر دو آیت که به مدینه فرو آمد: إِنَّ الَّذِینَ یُجادِلُونَ فِی آیاتِ اللَّهِ. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۰۹
خوش تلخ عتاب آمده ای حرف به جا چه؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۹
چون قصهٔ زلف تو دراز است چگویم فضولی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۷
سر مکش از من که از من درد سر خواهی کشید سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۴
گر خواهی ای صبا خبری خوش رسانیش مولوی : ترجیعات
چهل و یکم
تو برو، که من ازینجا بنمیروم به جایی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۵۴
رخی که بر کف پای تو سیم تن مالم نهج البلاغه : حکمت ها
عظمت محبت امیرالمؤمنین علیه السلام
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام وَ قَدْ تُوُفِّيَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ اَلْأَنْصَارِيُّ بِالْكُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مَعَهُ مِنْ صِفِّينَ وَ كَانَ أَحَبَّ اَلنَّاسِ إِلَيْهِ </strong> لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ عطار نیشابوری : دفتر دوم
در صفت حال خود و شرح کتاب فرماید
نمودی واصل کون و مکانی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۷۳
این برشده دولاب که گردد پیوست واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟ فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۱
بر گردِرخت سبزه و گل سر زده در هم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۴۲
ظلمت شام غم از نور سحر می بینم واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳
پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را فردوسی : داستان رستم و شغاد
بخش ۲
چنین گوید آن پیر دانشپژوه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۸۰۱
یکباره بستن در انصاف خوب نیست فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۴
ما طعنه زن مقام مردی نشویم عطار نیشابوری : فی التوحید باری تعالی جل و علا
حکایت عیاری که اسیر نان و نمک خورده را نکشت
خورد عیاری بدان دلخسته باز کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شمارهٔ ۲
ای روی تو آرزوی دلها
۱ - النوبة الثانیة
این سوره را سورة المؤمن خوانند از بهر آنکه درین سوره ذکر مؤمن آل فرعون است، چهار هزار و نهصد و شصت حرف است و هزار و صد و نود و نه کلمت و هشتاد و پنج آیت. و بقول ابن عباس جمله سوره به مکه فروآمد. مجاهد و قتاده گفتند: سوره مکى است مگر دو آیت که به مدینه فرو آمد: إِنَّ الَّذِینَ یُجادِلُونَ فِی آیاتِ اللَّهِ. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۰۹
خوش تلخ عتاب آمده ای حرف به جا چه؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۷۲
آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۹
چون قصهٔ زلف تو دراز است چگویم فضولی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۷
سر مکش از من که از من درد سر خواهی کشید سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۴
گر خواهی ای صبا خبری خوش رسانیش مولوی : ترجیعات
چهل و یکم
تو برو، که من ازینجا بنمیروم به جایی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۵۴
رخی که بر کف پای تو سیم تن مالم نهج البلاغه : حکمت ها
عظمت محبت امیرالمؤمنین علیه السلام
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام وَ قَدْ تُوُفِّيَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ اَلْأَنْصَارِيُّ بِالْكُوفَةِ بَعْدَ مَرْجِعِهِ مَعَهُ مِنْ صِفِّينَ وَ كَانَ أَحَبَّ اَلنَّاسِ إِلَيْهِ </strong> لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ عطار نیشابوری : دفتر دوم
در صفت حال خود و شرح کتاب فرماید
نمودی واصل کون و مکانی ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۷۳
این برشده دولاب که گردد پیوست واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟ فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۱
بر گردِرخت سبزه و گل سر زده در هم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۴۲
ظلمت شام غم از نور سحر می بینم واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳
پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را فردوسی : داستان رستم و شغاد
بخش ۲
چنین گوید آن پیر دانشپژوه صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۸۰۱
یکباره بستن در انصاف خوب نیست فرخی یزدی : رباعیات
شمارهٔ ۳۲۴
ما طعنه زن مقام مردی نشویم عطار نیشابوری : فی التوحید باری تعالی جل و علا
حکایت عیاری که اسیر نان و نمک خورده را نکشت
خورد عیاری بدان دلخسته باز کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شمارهٔ ۲
ای روی تو آرزوی دلها
