عطار نیشابوری : باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شمارهٔ ۱۳
در عشق دلی خراب چتواند کرد فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
هر کاروان که راه به کوی تو ساختند اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۷۴
با دشمن اگر به دوستی سازد کس عطار نیشابوری : باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
شمارهٔ ۹
ای صبح اگر از پرده عَلَم خواهی زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵۲
نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۸
دل سجده جز بر آن خم ابرو نمیکند ایرج میرزا : رباعی ها
شمارۀ ۶
دیدیم بسی چون تو درین عمر قلیل مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲
چندان گفتی که از بیان بگذشتی مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۸
کامل صفتی راه فنا میپیمود سعدی : قطعات
شمارهٔ ۸۰
وفا با هیچکس کردست گیتی غروی اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
با نیک و بد دنیا خوش باش رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۲ - بوحفص خوزی
از عظما و قدمای این طایفه و خلف الصدق جناب شیخ آگاه شیخ عبداللّه یقظان الخوزی است. با حضرت شیخ ابوسعید ابوالخیر معاصر و اتحاد وافر با یکدیگر داشتهاند. شیخ جامع علوم بوده. تسخیر ارواح فرموده. لهذا آن جناب را شیخ الجن والانس لقب کردهاند. گویند قریب به دویست بنده در اوقات اعتکاف در عتبات عالیات و مدینهٔ مشرفه آزاد نموده. که اغلب آنها عالم و فاضل بوده. مدت عمر شریفش هفتاد و پنج سال. وفاتش در سنهٔ ۴۷۲. این رباعی از آن جناب است: محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۱۱ - لشکر کشیدن برزو به سوی ایران قسمت چهارم
چو بشنید ازو این سخن در نهان قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۱۶
در عشق تو دل به شرم خواهد بودن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۳
در ره او بی سر و پا میروم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۵
ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفتهایم ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۲۱
ذکر ما انقضی من هذه الاحوال و الاخبار تذکرة بعد هذا و ورود العسکر من تکیناباد بهراة و ماجری فی تلک المدّة . صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۲۷
مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۹۶
ما را نه غروریست نه فرّی نه کلاهی انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷
عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
شمارهٔ ۱۳
در عشق دلی خراب چتواند کرد فیاض لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
هر کاروان که راه به کوی تو ساختند اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۷۴
با دشمن اگر به دوستی سازد کس عطار نیشابوری : باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد
شمارهٔ ۹
ای صبح اگر از پرده عَلَم خواهی زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵۲
نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۸
دل سجده جز بر آن خم ابرو نمیکند ایرج میرزا : رباعی ها
شمارۀ ۶
دیدیم بسی چون تو درین عمر قلیل مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲
چندان گفتی که از بیان بگذشتی مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۷۸
کامل صفتی راه فنا میپیمود سعدی : قطعات
شمارهٔ ۸۰
وفا با هیچکس کردست گیتی غروی اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
با نیک و بد دنیا خوش باش رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۲ - بوحفص خوزی
از عظما و قدمای این طایفه و خلف الصدق جناب شیخ آگاه شیخ عبداللّه یقظان الخوزی است. با حضرت شیخ ابوسعید ابوالخیر معاصر و اتحاد وافر با یکدیگر داشتهاند. شیخ جامع علوم بوده. تسخیر ارواح فرموده. لهذا آن جناب را شیخ الجن والانس لقب کردهاند. گویند قریب به دویست بنده در اوقات اعتکاف در عتبات عالیات و مدینهٔ مشرفه آزاد نموده. که اغلب آنها عالم و فاضل بوده. مدت عمر شریفش هفتاد و پنج سال. وفاتش در سنهٔ ۴۷۲. این رباعی از آن جناب است: محمد کوسج : برزونامه (بخش کهن)
بخش ۱۱ - لشکر کشیدن برزو به سوی ایران قسمت چهارم
چو بشنید ازو این سخن در نهان قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۱۶
در عشق تو دل به شرم خواهد بودن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۳
در ره او بی سر و پا میروم عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۵
ما هر چه آن ماست ز ره بر گرفتهایم ابوالفضل بیهقی : باقیماندهٔ مجلد پنجم
بخش ۲۱
ذکر ما انقضی من هذه الاحوال و الاخبار تذکرة بعد هذا و ورود العسکر من تکیناباد بهراة و ماجری فی تلک المدّة . صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۲۷
مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۹۶
ما را نه غروریست نه فرّی نه کلاهی انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷
عیشی که نمودم از جوانی همه رفت
