یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۱۰۲ - نشئه می نغمه نی دیگران را خوش که بس
نشئه می نغمه نی دیگران را خوش که بس خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۹۲ - گل نهالی به بوستان آورد
گل نهالی به بوستان آورد غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۴۱ - باب چهارم
حلال باشد بستدن خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۰۶ - ایکه زلف سیهت برگل روی آشفتست
ایکه زلف سیهت برگل روی آشفتست ابوالفضل بیهقی : مجلد نهم
بخش ۴۵ - آخر العهد بلقاء الملک
حکایت جعفر بن یحیی بن خالد برمکی مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۲۰ - محرم بدم و جور تو محرومم کرد
محرم بدم و جور تو محرومم کرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴ - آتش رخی کز یاد او آهی زجان خیزد مرا
آتش رخی کز یاد او آهی زجان خیزد مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۹۱۱ - گفتم چشمم گفت سحابی کم گیر
گفتم چشمم گفت سحابی کم گیر باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۵۹ - تا داروی او درد مرا درمان شد
تا داروی او درد مرا درمان شد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ» هر مردمى را در گردن او کردیم بخت او که از و چه آید و باو چه رسد از کرد او، «وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ» و بیرون آریم او را روز رستاخیز، «کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً (۱۳)» نامهاى که در دست او دهند و بر وى آرند گشاده. هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۱ - هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا
هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۰ - کفر سر زلف تو ایمان ماست
کفر سر زلف تو ایمان ماست سعدی : غزلیات
غزل ۵۹۹ - چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی
چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۷ - افتاده در دلم ز دو زلف تو تابها
افتاده در دلم ز دو زلف تو تابها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۲۲ - حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟
حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۰۳ - فراموش کردم بلاد و دیار
فراموش کردم بلاد و دیار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۵ - رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟
رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟ پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۱ - ای دل عبث مخور غم دنیا را
ای دل عبث مخور غم دنیا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟ بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - تویی که هیچ گرفتی گل و شراب کسی
تویی که هیچ گرفتی گل و شراب کسی
شماره ۱۰۲ - نشئه می نغمه نی دیگران را خوش که بس
نشئه می نغمه نی دیگران را خوش که بس خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۹۲ - گل نهالی به بوستان آورد
گل نهالی به بوستان آورد غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۴۱ - باب چهارم
حلال باشد بستدن خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۰۶ - ایکه زلف سیهت برگل روی آشفتست
ایکه زلف سیهت برگل روی آشفتست ابوالفضل بیهقی : مجلد نهم
بخش ۴۵ - آخر العهد بلقاء الملک
حکایت جعفر بن یحیی بن خالد برمکی مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۲۰ - محرم بدم و جور تو محرومم کرد
محرم بدم و جور تو محرومم کرد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۴ - آتش رخی کز یاد او آهی زجان خیزد مرا
آتش رخی کز یاد او آهی زجان خیزد مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۹۱۱ - گفتم چشمم گفت سحابی کم گیر
گفتم چشمم گفت سحابی کم گیر باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۵۹ - تا داروی او درد مرا درمان شد
تا داروی او درد مرا درمان شد رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ» هر مردمى را در گردن او کردیم بخت او که از و چه آید و باو چه رسد از کرد او، «وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ» و بیرون آریم او را روز رستاخیز، «کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً (۱۳)» نامهاى که در دست او دهند و بر وى آرند گشاده. هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۱ - هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا
هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۰ - کفر سر زلف تو ایمان ماست
کفر سر زلف تو ایمان ماست سعدی : غزلیات
غزل ۵۹۹ - چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی
چون تنگ نباشد دل مسکین حمامی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۷ - افتاده در دلم ز دو زلف تو تابها
افتاده در دلم ز دو زلف تو تابها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۲۲ - حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟
حسن در پرده نیرنگ چرا می آید؟ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۰۳ - فراموش کردم بلاد و دیار
فراموش کردم بلاد و دیار صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۷۵ - رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟
رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟ پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۱ - ای دل عبث مخور غم دنیا را
ای دل عبث مخور غم دنیا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟ بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۴۲ - تویی که هیچ گرفتی گل و شراب کسی
تویی که هیچ گرفتی گل و شراب کسی