قائم مقام فراهانی : رباعیات
شماره ۸ - رشتی علی این رفتن رشت تو ز چیست؟
رشتی علی این رفتن رشت تو ز چیست؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۷۴۹ - صبح آمد و وقت روشنائی آمد
صبح آمد و وقت روشنائی آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۴ - پای در دامان تسلیم و رضا باید کشید
پای در دامان تسلیم و رضا باید کشید رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۵ - نیز در ترجمۀ شعر تازی
من همان گویم کان لاشه خرک اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ای برای دلم سراپا ناز
ای برای دلم سراپا ناز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۵ - چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟
چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۲۰ - گمان کردم که درهجرت شبی خاموش بنشینم
گمان کردم که درهجرت شبی خاموش بنشینم غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۰۹ - فصل (چشم آخرت نه چون چشم دنیا بود)
همانا گویی که معرفت در دل بود و دیدار در چشم. این چگونه بود؟ بدان که دیدار را دیدار از آن گفته اند که به کمال رسیدن خیال بود. نه بدان که در چشم بود که اگر دیدار در پیشانی آفریدندی هم دیدار بودی. پس در جای وی آویختن فضول بود، بلکه چون لفظ دیدار آمده است و ظاهر آن چشم است باید که اعتقاد کنی که در آخرت چشم را اندر آن نصیب بود و بدانی که چشم آخرت نه چون چشم دنیا بود که این چشم جز به جهت نبیند و آن چشم بی جهت بیند. حافظ : غزلیات
غزل ۱۰ - دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۴۳ - ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست
ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۵۱ - گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی
گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - دل بی درد ز افسردن حالش پیداست
دل بی درد ز افسردن حالش پیداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۹۵ - جان رمیده جسم گران را چه می کند
جان رمیده جسم گران را چه می کند جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۶ - گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد
گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۲ - کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن
کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۷۰ - ما نخواهیم از غم خود کاشنا بیرون برد
ما نخواهیم از غم خود کاشنا بیرون برد سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۴۸ - قصه شکر اصفهانی
چو مریم را سر آمد عمر، خسرو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۴ - فسونی خوانده چشمت شیشه ها را
فسونی خوانده چشمت شیشه ها را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۰۹ - چو سبحه بر سر هم تا به کی قدم شمرید
چو سبحه بر سر هم تا به کی قدم شمرید حافظ : غزلیات
غزل ۲۱ - دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
شماره ۸ - رشتی علی این رفتن رشت تو ز چیست؟
رشتی علی این رفتن رشت تو ز چیست؟ مولوی : رباعیات
رباعی ۷۴۹ - صبح آمد و وقت روشنائی آمد
صبح آمد و وقت روشنائی آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۴ - پای در دامان تسلیم و رضا باید کشید
پای در دامان تسلیم و رضا باید کشید رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۵ - نیز در ترجمۀ شعر تازی
من همان گویم کان لاشه خرک اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۷۶ - ای برای دلم سراپا ناز
ای برای دلم سراپا ناز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۰۵ - چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟
چون کند روی تو با خط سیاه از شش جهت؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۲۰ - گمان کردم که درهجرت شبی خاموش بنشینم
گمان کردم که درهجرت شبی خاموش بنشینم غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۰۹ - فصل (چشم آخرت نه چون چشم دنیا بود)
همانا گویی که معرفت در دل بود و دیدار در چشم. این چگونه بود؟ بدان که دیدار را دیدار از آن گفته اند که به کمال رسیدن خیال بود. نه بدان که در چشم بود که اگر دیدار در پیشانی آفریدندی هم دیدار بودی. پس در جای وی آویختن فضول بود، بلکه چون لفظ دیدار آمده است و ظاهر آن چشم است باید که اعتقاد کنی که در آخرت چشم را اندر آن نصیب بود و بدانی که چشم آخرت نه چون چشم دنیا بود که این چشم جز به جهت نبیند و آن چشم بی جهت بیند. حافظ : غزلیات
غزل ۱۰ - دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما
دوش از مسجد سویِ میخانه آمد پیرِ ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۴۳ - ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست
ما را که سر عشرت و پروای طرب نیست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۵۱ - گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی
گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - دل بی درد ز افسردن حالش پیداست
دل بی درد ز افسردن حالش پیداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۹۵ - جان رمیده جسم گران را چه می کند
جان رمیده جسم گران را چه می کند جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۶ - گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد
گفتم که جهان مگر وفا خواهد کرد سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۲ - کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن
کس نگفت ای دل به این لیلی و شان نظاره کن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۷۰ - ما نخواهیم از غم خود کاشنا بیرون برد
ما نخواهیم از غم خود کاشنا بیرون برد سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۴۸ - قصه شکر اصفهانی
چو مریم را سر آمد عمر، خسرو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۴ - فسونی خوانده چشمت شیشه ها را
فسونی خوانده چشمت شیشه ها را بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۰۹ - چو سبحه بر سر هم تا به کی قدم شمرید
چو سبحه بر سر هم تا به کی قدم شمرید حافظ : غزلیات
غزل ۲۱ - دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست