غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۷ - اصل نهم
بدان که دوستی حق تعالی عالی ترین مقامات است، بلکه مقصود همه مقامات این است، چه ربع مهلکات برای طهارت است از هرچه از دوستی حق تعالی مشغول کند و همه منجیات که پیش از این گفته ایم مقدمات این است، چون توبه و زهد و صبر و خوف و غیر آن و آنچه پس از این است و تبع این است چون شوق و رضا و غایت کمال بنده آن است که دوستی حق تعالی بر وی غالب شود، چنان که همگی وی فرا گیرد. اگر این نبود باری غالب تر بود از دوستی دیگر چیزها و شناختن حقیقت محبت چنان مشکل است که گروهی از متکلمان انکار کرده اند و گفته اند که کسی که از جنس تو نبود وی را دوست نتوان داشتن و معنی دوستی خدای فرمانبرداری است و بس. و هرکه چنین پندارد از اصل دین چیزی ندانسته بود. و شرح این مهم است و ما اول شواهد شرع بر اثبات دوستی خدای تعالی بگوییم، آنگاه حقیقت و احکام وی بگوییم. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۵۲ - در بیان حدیث لولاک لما خلقت الافلاک
هم فرستد درد و هم درمان دهد صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۱ - خرابم از آن نرگسِ نیم مست
خرابم از آن نرگسِ نیم مست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۸۸ - دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم
دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم خاقانی : قطعات
شماره ۱۴۲ - ای روح صفات اهرمن بند
ای روح صفات اهرمن بند قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الحجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۳ - دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت
دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۸ - زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲ - قصاب
دلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۰۵ - سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس
سیر نگَشت جانِ من بَس مَکُن و مَگو که بَس سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی میکرد
دی سرو به باغ سرفرازی میکرد مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید
مُرغان که کُنون از قَفَصِ خویش جُدایید قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۷ - به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم
به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۳ - واجب نبود دل به بتی بیهده بستن
واجب نبود دل به بتی بیهده بستن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۳ - ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم
ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش از شاهطهماسب
هزار شکر که بر مسند جهانبانی امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۱۷ - ای خسته ز تو روان مردم
ای خسته ز تو روان مردم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۳ - نگارینا مکن بر من ستم بیش
نگارینا مکن بر من ستم بیش
بخش ۹۷ - اصل نهم
بدان که دوستی حق تعالی عالی ترین مقامات است، بلکه مقصود همه مقامات این است، چه ربع مهلکات برای طهارت است از هرچه از دوستی حق تعالی مشغول کند و همه منجیات که پیش از این گفته ایم مقدمات این است، چون توبه و زهد و صبر و خوف و غیر آن و آنچه پس از این است و تبع این است چون شوق و رضا و غایت کمال بنده آن است که دوستی حق تعالی بر وی غالب شود، چنان که همگی وی فرا گیرد. اگر این نبود باری غالب تر بود از دوستی دیگر چیزها و شناختن حقیقت محبت چنان مشکل است که گروهی از متکلمان انکار کرده اند و گفته اند که کسی که از جنس تو نبود وی را دوست نتوان داشتن و معنی دوستی خدای فرمانبرداری است و بس. و هرکه چنین پندارد از اصل دین چیزی ندانسته بود. و شرح این مهم است و ما اول شواهد شرع بر اثبات دوستی خدای تعالی بگوییم، آنگاه حقیقت و احکام وی بگوییم. ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۵۲ - در بیان حدیث لولاک لما خلقت الافلاک
هم فرستد درد و هم درمان دهد صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۵۱ - خرابم از آن نرگسِ نیم مست
خرابم از آن نرگسِ نیم مست بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۸۸ - دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم
دعوت تنزیه حسن بیمثالی میکنم خاقانی : قطعات
شماره ۱۴۲ - ای روح صفات اهرمن بند
ای روح صفات اهرمن بند قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة الحجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۳ - دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت
دوشم آن ترک پریچهره به بر آمد ورفت مجیرالدین بیلقانی : قطعات
شماره ۷۸ - زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
زهی ملک بخشی که خصمت ندارد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲ - قصاب
دلبر قصاب من رو چون دلم بیتاب شد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۳ - چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین
چراغ دودهٔ مجد و علا امام حسین مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۰۵ - سیر نگشت جان من بس مکن و مگو که بس
سیر نگَشت جانِ من بَس مَکُن و مَگو که بَس سلمان ساوجی : رباعیات
رباعی ۶۱ - دی سرو به باغ سرفرازی میکرد
دی سرو به باغ سرفرازی میکرد مولوی : غزلیات
غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید
مُرغان که کُنون از قَفَصِ خویش جُدایید قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۴۷ - به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم
به جرم عشق تو گر میزنند بر دارم قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۳ - واجب نبود دل به بتی بیهده بستن
واجب نبود دل به بتی بیهده بستن بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۳ - ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم
ز صد ابرام بیش است انفعال چشم حیرانم وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش از شاهطهماسب
هزار شکر که بر مسند جهانبانی امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۱۷ - ای خسته ز تو روان مردم
ای خسته ز تو روان مردم جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۳ - نگارینا مکن بر من ستم بیش
نگارینا مکن بر من ستم بیش