سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح نظام الدین
جاودان ماند کریم از مدح شاعر زنده نام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۷ - خواری از اغیار بهر یار می باید کشید
خواری از اغیار بهر یار می باید کشید کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰ - صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست
صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۱۷ - ای عشق دل فروز، که شاه مظفری
ای عشق دل فروز، که شاه مظفری نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۹ - ناصح این روی ببین منع من از یار مکن
ناصح این روی ببین منع من از یار مکن میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰۷ - لعلیست که او شکر فروشی داند
لعلیست که او شکر فروشی داند قاسم انوار : ملمعات ترکی
شماره ۲: بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشن
بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشن قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۷ - ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس
ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس ادیب صابر : قصاید
شماره ۲۱ - طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت
طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۴ - هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد
هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱ - اتی امرالله ای ساقی بیار آن راحت دلها
اتی امرالله ای ساقی بیار آن راحت دلها باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۸۱ - رفتم به سر تربت محمود غنی
رفتم به سر تربت محمود غنی الهامی کرمانشاهی : خیابان چهارم
بخش ۳۱ - نشستن مختار وفادار به دارالاماره
بفرمود تات در برون سرای بلند اقبال : قصاید
شماره ۱ - قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما
قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۶۰ - در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم
در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
دامون ۴
این شعر با توجه به متن آن ، یکی از آخرین سروده های شاعر و خطاب به فرزندش "دامون" است که در دی ماه ۱۳۵۲ و به هنگام حبس در سلول شماره ۱ زندان اوین ، رقم خورده است . از کتاب "خسته تر از همیشه" به کوشش کاوه گوهرین سعیدا : غزلیات
شماره ۵۶۹ - دلم ربوده بت ماهری به عیاری
دلم ربوده بت ماهری به عیاری وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
بند دوازدهم - ای شهیدی که نشاید غمت ازیاد رود
ای شهیدی که نشاید غمت ازیاد رود مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۸۷ - ای نفس مزن به جور و بیداد نفس
ای نفس مزن به جور و بیداد نفس
شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح نظام الدین
جاودان ماند کریم از مدح شاعر زنده نام صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۵۷ - خواری از اغیار بهر یار می باید کشید
خواری از اغیار بهر یار می باید کشید کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰ - صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست
صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۱۷ - ای عشق دل فروز، که شاه مظفری
ای عشق دل فروز، که شاه مظفری نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۹ - ناصح این روی ببین منع من از یار مکن
ناصح این روی ببین منع من از یار مکن میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود
سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰۷ - لعلیست که او شکر فروشی داند
لعلیست که او شکر فروشی داند قاسم انوار : ملمعات ترکی
شماره ۲: بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشن
بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشن قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۷ - ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس
ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرس ادیب صابر : قصاید
شماره ۲۱ - طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت
طرف چمن که خلعت فصل بهار یافت طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۶۴ - هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد
هر که از خون جگر چون لاله ساغر می کشد حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱ - اتی امرالله ای ساقی بیار آن راحت دلها
اتی امرالله ای ساقی بیار آن راحت دلها باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۸۱ - رفتم به سر تربت محمود غنی
رفتم به سر تربت محمود غنی الهامی کرمانشاهی : خیابان چهارم
بخش ۳۱ - نشستن مختار وفادار به دارالاماره
بفرمود تات در برون سرای بلند اقبال : قصاید
شماره ۱ - قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما
قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۳۶۰ - در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم
در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
دامون ۴
این شعر با توجه به متن آن ، یکی از آخرین سروده های شاعر و خطاب به فرزندش "دامون" است که در دی ماه ۱۳۵۲ و به هنگام حبس در سلول شماره ۱ زندان اوین ، رقم خورده است . از کتاب "خسته تر از همیشه" به کوشش کاوه گوهرین سعیدا : غزلیات
شماره ۵۶۹ - دلم ربوده بت ماهری به عیاری
دلم ربوده بت ماهری به عیاری وفایی شوشتری : چند مرثیهٔ دیگر
بند دوازدهم - ای شهیدی که نشاید غمت ازیاد رود
ای شهیدی که نشاید غمت ازیاد رود مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۸۷ - ای نفس مزن به جور و بیداد نفس
ای نفس مزن به جور و بیداد نفس
