فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۴ - در سرم عشق تو ای یار همانست همان
در سرم عشق تو ای یار همانست همان نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۴۹ - ماه سعادتم را باشد شب تمامی
ماه سعادتم را باشد شب تمامی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۸۸ - وقتست که گل تاج سر انگشت شود
وقتست که گل تاج سر انگشت شود عطار نیشابوری : بخش هجدهم
(۲) حکایت سلیمان علیه السلام و شادروانش
مگر یک روز میشد با سپاهی مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - ای پور خطیبب گنجه پندی بپذیر
ای پور خطیبب گنجه پندی بپذیر سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۱۰ - دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد
دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۱۱ - در ماتم تو شیون دلهاست بلند
در ماتم تو شیون دلهاست بلند رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا الآیة این آیت از روى اشارت بیان فضیلت امت محمد است و شرف ایشان بر اهل کتاب، از بهر آنکه رب العالمین مغفرت ایشان بر تقوى بست، و تقوى در مغفرت و رحمت شرط کرد. مقتضى دلیل خطاب آنست که هر کرا تقوى نیست وى را مغفرت نیست. باز در حق امت گفت: «هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ» یعنى اهل ان یتقى، فان ترکتم التقوى فهو اهل لان یغفر. میگوید: اوست جل جلاله سزاى آنکه از وى ترسند، و در بندگى او تقوى پیش گیرند. پس اگر تقوى نبود او سزاى آنست که بیامرزد بفضل خویش و رحمت خویش. اینست سزاى خداوندى و مهربانى و بنده نوازى. آنچه کند بسزاى خود کند نه باستحقاق بنده. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۴۵ - به جیب چاک و به دل داغ هجر یار ندارم
به جیب چاک و به دل داغ هجر یار ندارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۸۳ - مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد
مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۹ - از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را
از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۸۸ - کامل نشوی تو با قرین ناقص
کامل نشوی تو با قرین ناقص شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۸۷ - کشتگان از دم او زنده شدند
کشتگان از دم او زنده شدند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - ماده تاریخ بنای مسجد
منت ایزد را که مصر از جامعی زینت گرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹ - قامت خم برد آرام و قرار از جان من
قامت خم برد آرام و قرار از جان من سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم
گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه
شب خرد دید سربرهنه مرا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۴ - ساقیا، لطفی بکن جامی بده
ساقیا، لطفی بکن جامی بده
غزل ۷۲۴ - در سرم عشق تو ای یار همانست همان
در سرم عشق تو ای یار همانست همان نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۸ - از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را
از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه را سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۴۹ - ماه سعادتم را باشد شب تمامی
ماه سعادتم را باشد شب تمامی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۸۸ - وقتست که گل تاج سر انگشت شود
وقتست که گل تاج سر انگشت شود عطار نیشابوری : بخش هجدهم
(۲) حکایت سلیمان علیه السلام و شادروانش
مگر یک روز میشد با سپاهی مهستی گنجوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - ای پور خطیبب گنجه پندی بپذیر
ای پور خطیبب گنجه پندی بپذیر سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۱۰ - دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد
دلم چو غنچه ز گلگشت باغ می گیرد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۱۱ - در ماتم تو شیون دلهاست بلند
در ماتم تو شیون دلهاست بلند رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱۰ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْکِتابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا الآیة این آیت از روى اشارت بیان فضیلت امت محمد است و شرف ایشان بر اهل کتاب، از بهر آنکه رب العالمین مغفرت ایشان بر تقوى بست، و تقوى در مغفرت و رحمت شرط کرد. مقتضى دلیل خطاب آنست که هر کرا تقوى نیست وى را مغفرت نیست. باز در حق امت گفت: «هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ» یعنى اهل ان یتقى، فان ترکتم التقوى فهو اهل لان یغفر. میگوید: اوست جل جلاله سزاى آنکه از وى ترسند، و در بندگى او تقوى پیش گیرند. پس اگر تقوى نبود او سزاى آنست که بیامرزد بفضل خویش و رحمت خویش. اینست سزاى خداوندى و مهربانى و بنده نوازى. آنچه کند بسزاى خود کند نه باستحقاق بنده. فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۴۵ - به جیب چاک و به دل داغ هجر یار ندارم
به جیب چاک و به دل داغ هجر یار ندارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۸۳ - مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد
مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۹ - از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را
از فلک هرگز نخواهم آرزوی خویش را اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۸۸ - کامل نشوی تو با قرین ناقص
کامل نشوی تو با قرین ناقص شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۸۷ - کشتگان از دم او زنده شدند
کشتگان از دم او زنده شدند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۲۵ - ماده تاریخ بنای مسجد
منت ایزد را که مصر از جامعی زینت گرفت صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۲۹ - قامت خم برد آرام و قرار از جان من
قامت خم برد آرام و قرار از جان من سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۴ - گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم
گر قصه ای از زلف چو چوگان تو آرم سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه
شب خرد دید سربرهنه مرا امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۵۴ - ساقیا، لطفی بکن جامی بده
ساقیا، لطفی بکن جامی بده
