قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۱۸ - خطاب به ولیعهد دولت قاهره، نایب السلطنة عباس میرزا طاب الله ثراه
نایب السلطنة بداند که: مقرب الخاقان قائم مقام را که بدربار دولت همایون فرستاده بود، وارد و از مطالب مصحوبی او استحضار حاصل آمد؛ عرض ها را کرد و عذرها را خواست و چون باز ابواب رحمت کریمانه باز بود بسمع قبول اصغا شد؛ و بعز اجابت مقرون گشت. فاستجبناله و نجیناه من الغم و عین الرضا عن کل عیب کلیله. حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۳۶
ای عشق منم از تو سرگشته و سودائی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۷۵
ور راه ز پس قطع کنی پایانت صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۵
از توچون نام برم کز دهن آلوده صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
تا شد دل من معتکف دار حقیقت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹
فال حباب زن، بشمر موج آب را اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۸
سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۰۸
ای که دنیا و جلالش دیدهای خمیازه است حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۱
گر به جانان زنده ای جان گو مباش بابافغانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۲
یا رب بفقیری و جگر سوزی ما کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۰۰
پیوسته ترا حال پریشان باشد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶
آراسته جنتی که این روی منست ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۲
مگر چو دردکشان جام بی ریا بخشند صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۹
در این انجام عمر و آخر کار حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۸۲۷
چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۲۷۷
شراب باید و آتش رباب باید و چنگ نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۲ - فصل - در سبب تألیف کتاب
رسمی قدیم است و عهدی بعید تا این رسم معهود و مسلوک است که مؤلف و مصنف در تشبیب سخن و دیباچهٔ کتاب طرفی از ثناء مخدوم و شمتی از دعاء ممدوح اظهار کند، اما من بندهٔ مخلص در این کتاب بجای مدح و ثناء این پادشاه اذکار انعامی خواهم کردن که باری تعالی و تقدس در حق این پادشاه و پادشاه زاده فرموده است و بارزانی داشته تا بر رای جهان آرای او عرضه افتد و بشکر این انعام مشغول گردد، که در کتاب نا مخلوق و کلام نا آفریده میفرماید لئن شکرتم لازیدنکم که شکر بنده کیمیای انعام خداوندگار منعم است. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۹۷
شاخ گل از نسیم جلوه گر است اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نوا از سینه مرغ چمن برد
نوا از سینه مرغ چمن برد رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - نیز در مدیحه گوید
ای پیش تو سپهر میان بسته چون قلم
شمارهٔ ۱۸ - خطاب به ولیعهد دولت قاهره، نایب السلطنة عباس میرزا طاب الله ثراه
نایب السلطنة بداند که: مقرب الخاقان قائم مقام را که بدربار دولت همایون فرستاده بود، وارد و از مطالب مصحوبی او استحضار حاصل آمد؛ عرض ها را کرد و عذرها را خواست و چون باز ابواب رحمت کریمانه باز بود بسمع قبول اصغا شد؛ و بعز اجابت مقرون گشت. فاستجبناله و نجیناه من الغم و عین الرضا عن کل عیب کلیله. حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۲۳۶
ای عشق منم از تو سرگشته و سودائی عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شمارهٔ ۷۵
ور راه ز پس قطع کنی پایانت صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۵
از توچون نام برم کز دهن آلوده صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
تا شد دل من معتکف دار حقیقت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹
فال حباب زن، بشمر موج آب را اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۸
سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۰۸
ای که دنیا و جلالش دیدهای خمیازه است حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۱
گر به جانان زنده ای جان گو مباش بابافغانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۲
یا رب بفقیری و جگر سوزی ما کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۰۰
پیوسته ترا حال پریشان باشد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶
آراسته جنتی که این روی منست ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۲
مگر چو دردکشان جام بی ریا بخشند صفایی جندقی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۹
در این انجام عمر و آخر کار حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۸۲۷
چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۲۷۷
شراب باید و آتش رباب باید و چنگ نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۲ - فصل - در سبب تألیف کتاب
رسمی قدیم است و عهدی بعید تا این رسم معهود و مسلوک است که مؤلف و مصنف در تشبیب سخن و دیباچهٔ کتاب طرفی از ثناء مخدوم و شمتی از دعاء ممدوح اظهار کند، اما من بندهٔ مخلص در این کتاب بجای مدح و ثناء این پادشاه اذکار انعامی خواهم کردن که باری تعالی و تقدس در حق این پادشاه و پادشاه زاده فرموده است و بارزانی داشته تا بر رای جهان آرای او عرضه افتد و بشکر این انعام مشغول گردد، که در کتاب نا مخلوق و کلام نا آفریده میفرماید لئن شکرتم لازیدنکم که شکر بنده کیمیای انعام خداوندگار منعم است. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۹۷
شاخ گل از نسیم جلوه گر است اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نوا از سینه مرغ چمن برد
نوا از سینه مرغ چمن برد رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - نیز در مدیحه گوید
ای پیش تو سپهر میان بسته چون قلم
