سنایی غزنوی : طریق التحقیق
حکایت
دوش ناگه نهفته از اغیار اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
برون از سینه کش تکبیر خود را
برون از سینه کش تکبیر خود را صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۲۹۳
خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد خلیلالله خلیلی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۷
چو گم شد پرتو عشق از دل من فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸
تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۱۳ - تحریض در طلب و کیفیت حال طالب و اطوار و آداب طلب کاری و بیان وصف الحال در علامت طلب و طالب
آتش درد طلب دردل فروز صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۲۵
اگرچه شمع کافوری خرد در خانه می سوزد امامی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در مدح فخرالملک
یا ساقی الصبوح که پیک صبا رسید اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۵۰ - الرجاء
بنیاد دل ما غم تو ویران کرد مولوی : دفتر چهارم
بخش ۸۷ - چاره اندیشیدن آن ماهی نیمعاقل و خود را مرده کردن
گفت ماهی دگر وقت بلا اقبال لاهوری : پیام مشرق
بپای خود مزن زنجیر تقدیر
بپای خود مزن زنجیر تقدیر کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۵۹
دیده ز فراق تو زیان می بیند اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۳
حالیا رفتیم یاران خیرباد رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ» نمىدانى که خداى را سجود میکند و فرمان مىبرد. «مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ» هر که در آسمان و هر که در زمین، «وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ» و خورشید و ماه و ستارگان، «وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ» و کوهها و درختان و جنبندگان، «وَ کَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ» و فراوانى از مردمان، «وَ کَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذابُ» و فراوانست باز از مردمان که برایشان حکم رفته که ایشان اهل عذابند: «وَ مَنْ یُهِنِ اللَّهُ» و هر که اللَّه تعالى او را خوار کرد، «فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ» او را نوازندهاى نیست «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاءُ» (۱۸) که اللَّه تعالى آن کند که خود خواهد. اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۵۵
در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۲
کام من از آن کنج دهان هیچ ندادند قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۶۶۶
تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینی ابوالحسن فراهانی : قطعات
شمارهٔ ۶
ای افصح زمانه فصیحی که عقل کل انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۲ - در اشتیاق
خداوندا همی خواهم که از دل
حکایت
دوش ناگه نهفته از اغیار اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
برون از سینه کش تکبیر خود را
برون از سینه کش تکبیر خود را صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۲۹۳
خسیس باده چو نوشد خسیس تر گردد خلیلالله خلیلی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۷
چو گم شد پرتو عشق از دل من فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸
تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۱۳ - تحریض در طلب و کیفیت حال طالب و اطوار و آداب طلب کاری و بیان وصف الحال در علامت طلب و طالب
آتش درد طلب دردل فروز صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۲۵
اگرچه شمع کافوری خرد در خانه می سوزد امامی هروی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در مدح فخرالملک
یا ساقی الصبوح که پیک صبا رسید اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۵۰ - الرجاء
بنیاد دل ما غم تو ویران کرد مولوی : دفتر چهارم
بخش ۸۷ - چاره اندیشیدن آن ماهی نیمعاقل و خود را مرده کردن
گفت ماهی دگر وقت بلا اقبال لاهوری : پیام مشرق
بپای خود مزن زنجیر تقدیر
بپای خود مزن زنجیر تقدیر کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۵۹
دیده ز فراق تو زیان می بیند اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۳
حالیا رفتیم یاران خیرباد رشیدالدین میبدی : ۲۲- سورة الحجّ- مدنیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یَسْجُدُ لَهُ» نمىدانى که خداى را سجود میکند و فرمان مىبرد. «مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ» هر که در آسمان و هر که در زمین، «وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ النُّجُومُ» و خورشید و ماه و ستارگان، «وَ الْجِبالُ وَ الشَّجَرُ وَ الدَّوَابُّ» و کوهها و درختان و جنبندگان، «وَ کَثِیرٌ مِنَ النَّاسِ» و فراوانى از مردمان، «وَ کَثِیرٌ حَقَّ عَلَیْهِ الْعَذابُ» و فراوانست باز از مردمان که برایشان حکم رفته که ایشان اهل عذابند: «وَ مَنْ یُهِنِ اللَّهُ» و هر که اللَّه تعالى او را خوار کرد، «فَما لَهُ مِنْ مُکْرِمٍ» او را نوازندهاى نیست «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یَشاءُ» (۱۸) که اللَّه تعالى آن کند که خود خواهد. اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۵۵
در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شود فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۲
کام من از آن کنج دهان هیچ ندادند قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۶۶۶
تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینی ابوالحسن فراهانی : قطعات
شمارهٔ ۶
ای افصح زمانه فصیحی که عقل کل انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۲ - در اشتیاق
خداوندا همی خواهم که از دل
