بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۲۲ - قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا
قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۴۴ - دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - سیه مستی فراز آمد به راهم
سیه مستی فراز آمد به راهم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
قاصد
ســـن یاریمین قاصدی سـن سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۷ - درزی
رشته بر پا دلبر درزی شبی آمد مرا قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۷ - هرگناهی که خودکند جبری
هرگناهی که خودکند جبری مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۴ - بدم دوش با آن نیازی به هم
بدم دوش با آن نیازی به هم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴ - گران افتاده لنگر، کوه درد سینه فرسا را
گران افتاده لنگر، کوه درد سینه فرسا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۶۳ - تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل
تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷ - نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را
نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۲۱ - نمودن امام اصحاب گرام مقامات و درجات هر یک را دربهشت
نه درسر- به جز شور دلدارشان قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
بود این نکته در حکمتسرای غیب برهانی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۶۸ - آن کس که برای فقر بربست کمر
آن کس که برای فقر بربست کمر سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۴ - آفتاب از کوه سر بر میزند
آفتاب از کوه سر بر میزند وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۵ - ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی سعدی : غزلیات
غزل ۱۵۹ - نه آن شبست که کس در میان ما گنجد
نه آن شبست که کس در میان ما گنجد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۲۸ - الستائر
زاکوان دان صورها را ستائر فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در شکر گزاری از اسبی که سلطان محمود داده است
ای آنکه همی قصهٔ من پرسی هموار
غزل ۱۲۲ - قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا
قاصد به حیرتکن ادا تمهید پیغام مرا اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۴۴ - دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام
دش از داغت زمانی در غم دل بوده ام صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۹۳ - سیه مستی فراز آمد به راهم
سیه مستی فراز آمد به راهم طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۷۸ - دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
اندر پند دادن شاه موبد ویس را و سرزنش کردن
چو با رامین سخنها گفت به گوی شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
قاصد
ســـن یاریمین قاصدی سـن سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۷ - درزی
رشته بر پا دلبر درزی شبی آمد مرا قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۷۷ - هرگناهی که خودکند جبری
هرگناهی که خودکند جبری مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۴ - بدم دوش با آن نیازی به هم
بدم دوش با آن نیازی به هم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴ - گران افتاده لنگر، کوه درد سینه فرسا را
گران افتاده لنگر، کوه درد سینه فرسا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۶۳ - تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل
تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷ - نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را
نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۱۲۱ - نمودن امام اصحاب گرام مقامات و درجات هر یک را دربهشت
نه درسر- به جز شور دلدارشان قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
بود این نکته در حکمتسرای غیب برهانی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۶۸ - آن کس که برای فقر بربست کمر
آن کس که برای فقر بربست کمر سعدی : غزلیات
غزل ۲۳۴ - آفتاب از کوه سر بر میزند
آفتاب از کوه سر بر میزند وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۵۵ - ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی
ز نام بهره نبردیم غیر بدنامی سعدی : غزلیات
غزل ۱۵۹ - نه آن شبست که کس در میان ما گنجد
نه آن شبست که کس در میان ما گنجد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۲۸ - الستائر
زاکوان دان صورها را ستائر فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در شکر گزاری از اسبی که سلطان محمود داده است
ای آنکه همی قصهٔ من پرسی هموار