ظهیرالدین فاریابی : قطعات
شماره ۳ - عالی رضی دین تویی آن شمع دل که هست
عالی رضی دین تویی آن شمع دل که هست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۱۹ - کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۲۴ - به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش
به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۷ - وقتی گذر فکند بمن کاروان عشق
وقتی گذر فکند بمن کاروان عشق قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ابونصر جستان
بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲ - هر که از فرقه ی ما نیست، لئیم است اینجا
هر که از فرقه ی ما نیست، لئیم است اینجا مولانا خالد نقشبندی : مخمسات
شماره ۱
ای وصل تو اعظم امانی ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۶۰ - گرفتارم میان چین زلف و چین ابرویی
گرفتارم میان چین زلف و چین ابرویی رشیدالدین میبدی : ۳۹- سورة الزمر- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ قرأ ابن کثیر و نافع و حمزة: «امن» بتخفیف المیم، و قرأ الآخرون بتشدیدها، فمن شدّد فله وجهان: احدهما ان یکون المیم فى «ام» صلة، و معنى الکلام استفهام و جوابه محذوف، مجازه: امّن هو قانت کمن هو غیر قانت؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۷ - بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی
بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۶ - ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب
ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۲۱ - تابنده چو خورشید ملک مملانست
تابنده چو خورشید ملک مملانست خاقانی : رباعیات
شماره ۲۶۷ - ای روی تو محراب دل غمناکان
ای روی تو محراب دل غمناکان جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۲ - می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها
می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶١٠ - سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند
سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۰۲ - دستگاه او نداند کز چه روی؟
دستگاه او نداند کز چه روی؟ فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰۵ - در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی
در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۴۹ - ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟
ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟ سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۷ - ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت
ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت
شماره ۳ - عالی رضی دین تویی آن شمع دل که هست
عالی رضی دین تویی آن شمع دل که هست فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۱۹ - کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۲۴ - به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش
به خواب آن لعل میگون دیده ام دوش نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۷ - وقتی گذر فکند بمن کاروان عشق
وقتی گذر فکند بمن کاروان عشق قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۴۴ - در مدح ابونصر جستان
بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمان سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۲ - هر که از فرقه ی ما نیست، لئیم است اینجا
هر که از فرقه ی ما نیست، لئیم است اینجا مولانا خالد نقشبندی : مخمسات
شماره ۱
ای وصل تو اعظم امانی ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۶۰ - گرفتارم میان چین زلف و چین ابرویی
گرفتارم میان چین زلف و چین ابرویی رشیدالدین میبدی : ۳۹- سورة الزمر- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ قرأ ابن کثیر و نافع و حمزة: «امن» بتخفیف المیم، و قرأ الآخرون بتشدیدها، فمن شدّد فله وجهان: احدهما ان یکون المیم فى «ام» صلة، و معنى الکلام استفهام و جوابه محذوف، مجازه: امّن هو قانت کمن هو غیر قانت؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۱۷ - بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی
بوعده بوسی ام از عشوه سازیی دادی باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۶ - ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب
ای دل تو ز هیچ خلق یاری مطلب قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۲۱ - تابنده چو خورشید ملک مملانست
تابنده چو خورشید ملک مملانست خاقانی : رباعیات
شماره ۲۶۷ - ای روی تو محراب دل غمناکان
ای روی تو محراب دل غمناکان جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۲ - می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها
می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶١٠ - سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند
سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۱۰۲ - دستگاه او نداند کز چه روی؟
دستگاه او نداند کز چه روی؟ فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰۵ - در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی
در حسن بتان دلبر ما بلکه تو باشی اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۳۴۹ - ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟
ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟ سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۱۷ - ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت
ترا که از پی دنیا ز دل غم دین رفت
