سحاب اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۱ - ابر گریان که در چمن می خندد
ابر گریان که در چمن می خندد سعیدا : غزلیات
شماره ۱۸۷ - هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت
هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۴۱ - در سوگ و تاریخ مرگ شاه عباس دوم
در جهان ماتم و شوری دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۱۳ - طفلی کز او مراست تمنای آشتی
طفلی کز او مراست تمنای آشتی صفای اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۰ - ای بنده طاعت تو مسرور از تو
ای بنده طاعت تو مسرور از تو جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۵۰ - یاری که همه میل دلش سوی وفا بود
یاری که همه میل دلش سوی وفا بود میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۵۲ - قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست
قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۷ - زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین سعیدا : غزلیات
شماره ۵۰ - ظهور نعمت منعم بود گدایی ما
ظهور نعمت منعم بود گدایی ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۰۸ - دوش ساز ناله ام آهنگ بود
دوش ساز ناله ام آهنگ بود سعدی : باب دوم در احسان
حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزاد مردی
ندانم که گفت این حکایت به من هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۵۲ - ز باغ عمر عجب سرو قامتی برخاست
ز باغ عمر عجب سرو قامتی برخاست ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۲۸ - ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرور
ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرور قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۴ - شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانها
شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانها طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۳۰ - دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع
دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع میرداماد : رباعیات
شماره ۲ - ای شهد لبت دوای بیماریها
ای شهد لبت دوای بیماریها محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - فی مدح خلاصه الوزراء میرزا عبدالله جابری
همایون باد شغل آصفی بر آصف عادل عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۶۵ - این نوحه که از چنگ کنون میآید
این نوحه که از چنگ کنون میآید صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۲۷ - هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار
هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار مولوی : رباعیات
رباعی ۵۸۷ - بعضی به صفات حیدر کرارند
بعضی به صفات حیدر کرارند
شماره ۲۱ - ابر گریان که در چمن می خندد
ابر گریان که در چمن می خندد سعیدا : غزلیات
شماره ۱۸۷ - هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت
هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت واعظ قزوینی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۴۱ - در سوگ و تاریخ مرگ شاه عباس دوم
در جهان ماتم و شوری دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۱۳ - طفلی کز او مراست تمنای آشتی
طفلی کز او مراست تمنای آشتی صفای اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۰ - ای بنده طاعت تو مسرور از تو
ای بنده طاعت تو مسرور از تو جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۵۰ - یاری که همه میل دلش سوی وفا بود
یاری که همه میل دلش سوی وفا بود میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۵۲ - قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست
قسم تو اگر بیش بود کم شدنی نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۶۷ - زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین
زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین سعیدا : غزلیات
شماره ۵۰ - ظهور نعمت منعم بود گدایی ما
ظهور نعمت منعم بود گدایی ما اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۰۸ - دوش ساز ناله ام آهنگ بود
دوش ساز ناله ام آهنگ بود سعدی : باب دوم در احسان
حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزاد مردی
ندانم که گفت این حکایت به من هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۵۲ - ز باغ عمر عجب سرو قامتی برخاست
ز باغ عمر عجب سرو قامتی برخاست ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۲۸ - ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرور
ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرور قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۴ - شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانها
شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانها طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۳۰ - دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع
دارم ز دیدن گل نوخیز خود، چو شمع میرداماد : رباعیات
شماره ۲ - ای شهد لبت دوای بیماریها
ای شهد لبت دوای بیماریها محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - فی مدح خلاصه الوزراء میرزا عبدالله جابری
همایون باد شغل آصفی بر آصف عادل عطار نیشابوری : باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات
شماره ۶۵ - این نوحه که از چنگ کنون میآید
این نوحه که از چنگ کنون میآید صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۲۷ - هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار
هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار مولوی : رباعیات
رباعی ۵۸۷ - بعضی به صفات حیدر کرارند
بعضی به صفات حیدر کرارند
