سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۷۳ - طلب کردن کیخسرو،فرامرز را
درین سال،شاه جهان کدخدای
لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۹۸ - به شاهد لغت کونده، بمعنی چیزی که از گیاه بافند چون دامی و کاه بدان کشند
من بر تو فکنده ظن نیکو
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
شبی پیش خدا بگریستم زار
شبی پیش خدا بگریستم زار
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۲۴ - گر مرا سر رود اندر غم جانان غم نیست
گر مرا سر رود اندر غم جانان غم نیست
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - غمت دارم مرا شادی همین است
غمت دارم مرا شادی همین است
صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۲۶ - الهی مهربان کن دلبر نامهربانم را
الهی مهربان کن دلبر نامهربانم را
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۵۹۴ - از شیر مادر است به من می حلال‌تر
از شیر مادر است به من می حلال‌تر
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش پا‌دشاه جمجاه محمدشاه غازی و فتح خوارزم‌ گوید
رسید چه‌؟ خبر فتح‌کی رسید؟ سحر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۲۰ - لب ساقی شکربارست امروز
لب ساقی شکربارست امروز
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۰۹۶ - خاک بودم آب گشتم‌گل شدم
خاک بودم آب گشتم‌گل شدم
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۶۴ - اثر خجالت مدعا اگر این الم دمد از طمع
اثر خجالت مدعا اگر این الم دمد از طمع
محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۱۰۴ - آورده‌اند کی استاد بوصالح را کی مُقری بود رنجی پدید آمد چنانک صاحب فراش گشت شیخ خواجه بوبکر مؤدب را گفت دوات وقلم بیار تا برای بوصالح حرزی املا کنم. پ
آورده‌اند کی استاد بوصالح را کی مُقری بود رنجی پدید آمد چنانک صاحب فراش گشت شیخ خواجه بوبکر مؤدب را گفت دوات وقلم بیار تا برای بوصالح حرزی املا کنم. پس فرمود کی بنویس، بیت:
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۷۸۵ - در تکلم از ندامت هیچ‌کس آسوده نیست
در تکلم از ندامت هیچ‌کس آسوده نیست
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۹۱۵ - ای خانهٔ آیینه ز دیدار تو پرگل
ای خانهٔ آیینه ز دیدار تو پرگل
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۳۶۷ - تا چند به هر مرده و بیمار بگریم
تا چند به هر مرده و بیمار بگریم
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۱۷۸ - باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند
باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند
خاقانی : غزلیات
غزل ۱۴۴ - سر زلفت چو در جولان بیاید
سر زلفت چو در جولان بیاید
مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۶۴ - ز بامداد دلم می‌پرد به سودایی
زِ بامْدادْ دِلَم می‌پَرَد به سودایی
سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - از رفیق رهنما طبع گدا آسوده است
از رفیق رهنما طبع گدا آسوده است
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۵۰ - زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود
زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبود