بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۰ - کی بود سیری ز نازآن نرگس خودکام را
کی بود سیری ز نازآن نرگس خودکام را فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۲۵ - رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
رفتم که ز زلفت خردی وام کنم الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۹۶ - وارد کردن اهل بیت حضرت خیرالانان
پرستشگهی بود نزدیک راه بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۳ - زبرگردون آنچه ازکشت تو و من میرسد
زبرگردون آنچه ازکشت تو و من میرسد مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۲ - ای می لعل راحت جان باش
ای می لعل راحت جان باش عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۱۹ - دنیا مطلب مباش مغرور ازو
دنیا مطلب مباش مغرور ازو امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۱۶ - دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونره
دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونره نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۰۴ - گر به دل خلوت نداری از جهانبانی گریز
گر به دل خلوت نداری از جهانبانی گریز محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - فلک به من نفسی گرچه سر گرانش کرد
فلک به من نفسی گرچه سر گرانش کرد سعیدا : رباعیات
شماره ۷۵ - خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود
خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود سعیدا : رباعیات
شماره ۷ - او با تو همیشه و تو بی او عجب است
او با تو همیشه و تو بی او عجب است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۵۸ - آب جویای آب این عجب است
آب جویای آب این عجب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۲ - زان گل که اندکی بته مشک ناب شد
زان گل که اندکی بته مشک ناب شد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - بار غم سنگیندلان بر جان غمفرسا نهند
بار غم سنگیندلان بر جان غمفرسا نهند میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۲۴ - چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد
چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۸ - گر بیخودی مجال دهد اضطراب را
گر بیخودی مجال دهد اضطراب را واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۰ - هر سو برخ تو نیست زلف شبرنگ
هر سو برخ تو نیست زلف شبرنگ میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۹ - هرگه آیم سوی تو، تا سوز دل تسکین دهم
هرگه آیم سوی تو، تا سوز دل تسکین دهم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۱۳ - به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته
به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۴۰ - طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند
طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند.
غزل ۱۱۰ - کی بود سیری ز نازآن نرگس خودکام را
کی بود سیری ز نازآن نرگس خودکام را فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۲۵ - رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
رفتم که ز زلفت خردی وام کنم الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۹۶ - وارد کردن اهل بیت حضرت خیرالانان
پرستشگهی بود نزدیک راه بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۶۳ - زبرگردون آنچه ازکشت تو و من میرسد
زبرگردون آنچه ازکشت تو و من میرسد مسعود سعد سلمان : غزلیات
شماره ۱۲ - ای می لعل راحت جان باش
ای می لعل راحت جان باش عطار نیشابوری : باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
شماره ۱۹ - دنیا مطلب مباش مغرور ازو
دنیا مطلب مباش مغرور ازو امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۱۶ - دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونره
دیشو باختمه، خودیمه ته چشمونره نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۰۴ - گر به دل خلوت نداری از جهانبانی گریز
گر به دل خلوت نداری از جهانبانی گریز محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - فلک به من نفسی گرچه سر گرانش کرد
فلک به من نفسی گرچه سر گرانش کرد سعیدا : رباعیات
شماره ۷۵ - خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود
خود را تو مبین که بی خدا نتوان بود سعیدا : رباعیات
شماره ۷ - او با تو همیشه و تو بی او عجب است
او با تو همیشه و تو بی او عجب است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۵۸ - آب جویای آب این عجب است
آب جویای آب این عجب است امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۲ - زان گل که اندکی بته مشک ناب شد
زان گل که اندکی بته مشک ناب شد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۷ - بار غم سنگیندلان بر جان غمفرسا نهند
بار غم سنگیندلان بر جان غمفرسا نهند میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۲۴ - چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد
چنان ز بیم رقیبان نظر به ره دارد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۸ - گر بیخودی مجال دهد اضطراب را
گر بیخودی مجال دهد اضطراب را واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۰ - هر سو برخ تو نیست زلف شبرنگ
هر سو برخ تو نیست زلف شبرنگ میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۹ - هرگه آیم سوی تو، تا سوز دل تسکین دهم
هرگه آیم سوی تو، تا سوز دل تسکین دهم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۱۳ - به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته
به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۴۰ - طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند
طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند.