صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۴۰ - برون نمی برد از فکر دوست عالم آبم
برون نمی برد از فکر دوست عالم آبم مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۱۱ - تو را پندی دهم، ای طالب دین
تو را پَندی دَهَم، ای طالِبِ دین عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۳۸ - پای از تو فرو شد به گِلم میدانی
پای از تو فرو شد به گِلم میدانی فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۱ - این کج نظران به گلشنی رو نکنند
این کج نظران به گلشنی رو نکنند سعدی : مثنویات
شماره ۲۲ - اگر هوشمندی مکن جمع مال
اگر هوشمندی مکن جمع مال مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۶ - تو نقد قلب را از زر برون کن
تو نَقْدِ قَلْب را از زَر بُرون کُن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۶۱ - مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین
مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۴ - کجا خواهی ز چنگ ما پریدن؟
کجا خواهی زِ چَنگِ ما پَریدن؟ رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۲۷ - حسین خوانساری علیه الرّحمة
اعلم علماء و افضل فضلای زمان خود بوده. سالها در اصفهان مولویّت نموده. چون والدش آقا جمال و ولدش نیز آقا جمال نام داشته، او را ذوالجمالین خواندند. تحصیل علوم در خدمت فاضل نحریر خلیفه سلطان و سایر فضلا کرده. در زمان شاه سلیمان کمال اعزاز و اکرام یافته و شاه سلیمان را به قاعدهٔ امامیه که مجتهد نایب امام است و سلطان نایب مجتهد، مولانا را به نیابت خود بر تخت نشانید. چنانکه شاه سلطان حسین صفوی را جناب علّامهٔ محدّث مجلسی مولانا محمد باقر را نایب مناب خود کرده. غرض، آن جناب از مجتهدین و محققین زمان و تصانیف عالیهاش مدار علیّهٔ علمای دوران است. گاهی شعر میگفته. این رباعی از اوست: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۵۵ - زمین از دامن تر عالم آب است پنداری
زمین از دامن تر عالم آب است پنداری انوری : رباعیات
رباعی ۳۹۷ - با دل گفتم گرد بلا میگردی
با دل گفتم گرد بلا میگردی ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۲۱ - تا جزع هوات را دلم حرز افتاد
تا جزع هوات را دلم حرز افتاد مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۲ - چرا منکر شدی ای میر کوران؟
چرا مُنْکِر شُدی ای میرِ کوران؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست
بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی
تابش برق و حیات مختصر باشد یکی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲ - بغیر نامه و پیغام بی نشانان را
بغیر نامه و پیغام بی نشانان را نهج البلاغه : نامه ها
نامه به قثم بن عباس فرماندار مكه در بیان وظایف حاکم
و من كتاب له عليهالسلام إلى قثم بن العباس و هو عامله على مكة فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۷۴ - این چه دامی است که از سنبل مشکین داری
این چه دامی است که از سنبل مشکین داری باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۴۶ - بی ته گلشن چو زندان به چشمم
بی ته گلشن چو زندان به چشمم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۲ - در حسرت آن شمع طرب بعد هلاکم
در حسرت آن شمع طرب بعد هلاکم
غزل ۵۹۴۰ - برون نمی برد از فکر دوست عالم آبم
برون نمی برد از فکر دوست عالم آبم مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۱۱ - تو را پندی دهم، ای طالب دین
تو را پَندی دَهَم، ای طالِبِ دین عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۳۸ - پای از تو فرو شد به گِلم میدانی
پای از تو فرو شد به گِلم میدانی فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۱ - این کج نظران به گلشنی رو نکنند
این کج نظران به گلشنی رو نکنند سعدی : مثنویات
شماره ۲۲ - اگر هوشمندی مکن جمع مال
اگر هوشمندی مکن جمع مال مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۶ - تو نقد قلب را از زر برون کن
تو نَقْدِ قَلْب را از زَر بُرون کُن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۶۱ - مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین
مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۴ - کجا خواهی ز چنگ ما پریدن؟
کجا خواهی زِ چَنگِ ما پَریدن؟ رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۲۷ - حسین خوانساری علیه الرّحمة
اعلم علماء و افضل فضلای زمان خود بوده. سالها در اصفهان مولویّت نموده. چون والدش آقا جمال و ولدش نیز آقا جمال نام داشته، او را ذوالجمالین خواندند. تحصیل علوم در خدمت فاضل نحریر خلیفه سلطان و سایر فضلا کرده. در زمان شاه سلیمان کمال اعزاز و اکرام یافته و شاه سلیمان را به قاعدهٔ امامیه که مجتهد نایب امام است و سلطان نایب مجتهد، مولانا را به نیابت خود بر تخت نشانید. چنانکه شاه سلطان حسین صفوی را جناب علّامهٔ محدّث مجلسی مولانا محمد باقر را نایب مناب خود کرده. غرض، آن جناب از مجتهدین و محققین زمان و تصانیف عالیهاش مدار علیّهٔ علمای دوران است. گاهی شعر میگفته. این رباعی از اوست: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۵۵ - زمین از دامن تر عالم آب است پنداری
زمین از دامن تر عالم آب است پنداری انوری : رباعیات
رباعی ۳۹۷ - با دل گفتم گرد بلا میگردی
با دل گفتم گرد بلا میگردی ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۲۱ - تا جزع هوات را دلم حرز افتاد
تا جزع هوات را دلم حرز افتاد مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۲ - چرا منکر شدی ای میر کوران؟
چرا مُنْکِر شُدی ای میرِ کوران؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۵ - بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست
بیا، بیا، که مرا با تو نسبت جا نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۲ - تابش برق و حیات مختصر باشد یکی
تابش برق و حیات مختصر باشد یکی اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱۲ - بغیر نامه و پیغام بی نشانان را
بغیر نامه و پیغام بی نشانان را نهج البلاغه : نامه ها
نامه به قثم بن عباس فرماندار مكه در بیان وظایف حاکم
و من كتاب له عليهالسلام إلى قثم بن العباس و هو عامله على مكة فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۷۴ - این چه دامی است که از سنبل مشکین داری
این چه دامی است که از سنبل مشکین داری باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۴۶ - بی ته گلشن چو زندان به چشمم
بی ته گلشن چو زندان به چشمم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۳۲ - در حسرت آن شمع طرب بعد هلاکم
در حسرت آن شمع طرب بعد هلاکم