الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۹۳ - برداشتن امام علیه السلام بیعت ازگردن اولاد عقیل و پا سخ ایشان
بفرمود زان پس به آل عقیل (ع)
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۴۵ - ملک و ملکوت و جسم و جانند به هم
ملک و ملکوت و جسم و جانند به هم
سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراء‌المدّعین ومذّمة‌الاطباء والمنجّمین
حکایت - قحطی افتاد وقتی اندر ری
قحطی افتاد وقتی اندر ری
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۳۱ - نگهبان چراغ راز دل خاموش می باید
نگهبان چراغ راز دل خاموش می باید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۹۰ - به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید
به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید
اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۳۴ - گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟
گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟
ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۱۱ - در صفت ملک هندوستان
ز من عشق است هندستان زمین را
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۱۲ - چشم عاشق کش او کشت مرا بار دگر
چشم عاشق کش او کشت مرا بار دگر
سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - گردبادم خاک در چشم چراغت می کنم
گردبادم خاک در چشم چراغت می کنم
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۸۶ - منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم
منم مجنون منم لیلی نمی گوئی چه می گویم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۷۶ - چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد
چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد
نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۶۳ - بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز
بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوز
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۴ - الحقیقة
ای دوست میان من و تو گرنه دُوی است
مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۵۱ - زان خاک تو شدم تا بر من گهر بباری
زان خاکِ تو شُدم تا بر من گُهَر بِباری
حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳ - هر آنکه واقف دم نیست بی شک آدم نیست
هر آنکه واقف دم نیست بی شک آدم نیست
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۷۳ - خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کرد
خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کرد
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۳۳۹ - عمری‌ست در نظرها اشک عرق نقابیم
عمری‌ست در نظرها اشک عرق نقابیم
مولوی : غزلیات
غزل ۶۰۴ - هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد
هَرکْ آتشِ من دارد او خِرقه زِ من دارد
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۳۹ - ای فتنهٔ هر دوری از قامت فتانت
ای فتنهٔ هر دوری از قامت فتانت
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - شکر اندر پسته پنهان وآب حیوان در شکر
شکر اندر پسته پنهان وآب حیوان در شکر