ملا احمد نراقی : باب چهارم
اهل فسق و معاصی
طایفه دوم: فرورفتگان به شهوات دنیویه، و غریقان لذات نفسانیه، و اهل فسق و معاصی اند و مغرورین از این طایفه بر چند نوعند:
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۵
چه کردم کاستین بر من فشاندی
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۳۷
گفتی که نالهٔ تو به یار تو می‌رسد
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
در صد فتنه را بر خود گشادی
در صد فتنه را بر خود گشادی
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۳
گمان مبر که: به جور از بر تو برخیزم
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۵۲
ستاخی برآمد از بر شاخ درخت عود
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۸۱
نه هر گیاه که در باغ رست شمشادست
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۷
آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
سعیدا : غزلیات
شمارهٔ ۴۲۳
زند بر ابر نیسان طعن خشکی گوهر عاشق
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۵۹
نقّاش که آن صورت زیبا بنگاشت
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۸۶۴
زلف تو چون به روی تو افتد گویی
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۶۶
خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ما
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۹۱۵
بر مست خود به پیری و عمر تبه ببخش
ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۸
می خورم می از برای گریه مستانه ای
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۱
امشب که نشان روز در عالم نیست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۴۰۹
غم پوشش برونم را گرفته است
رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۹۷
بر رخ هزار زهرهٔ ثامور برشکفت
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷۰
ای نقاب از روی ماه آویخته
اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به بند صوفی و ملا اسیری
به بند صوفی و ملا اسیری
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۵۵
عاشقانت را دگر در جست و جو آورده ای