رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۱
ار همه خوبی و نیکی دارد او
صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۸۱
صاحب علم و عمل را رتبهٔ والاستی
عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شمارهٔ ۱۴
رفتی و مرا خار شکستی در دل
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۵
گردون کمری ز عمر فرسودهٔ ماست
مولوی : دفتر دوم
بخش ۱۱۱ - شرح کردن شیخ سر آن درخت با آن طالب مقلد
بود شیخی عالمی، قطبی، کریم
جامی : لیلی و مجنون
بخش ۳ - نخل خامه رطب بار پیراستن و نخلستان نعت خواجه ابرار به آن آراستن علیه افضل الصلوات و اکمل التحیات
ای صدرنشین تخت کونین
خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
جبههٔ زرین نمود چهرهٔ صبح از نقاب
سید حسن غزنوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲
دوش بر هندوی خود بدمستیی ترکانه کرد
امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۶۴ - حکمت و اخلاق
چون هنر مرغ فراوان شود
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۶
این سرو خرامان ز گلستان که برخاست
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۰۹ - وله ایضا
دختران سخن که دارمشان
سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۸۴ - آمدن بهمن با لشکر به کابل از پی فرامرز به جنگ
دگرباره هردوبرابرشدند
الهامی کرمانشاهی : خیابان اول
بخش ۷۸ - درشکایت از آلایش به رنگ هستی و خود پرستی
تو ای قید هستی چه بندی مرا؟
فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۲
روزی بر آن شمع چو پروانه بسوزم
جلال عضد : غزلیّات
شمارهٔ ۱۸۳
وقت است که در بر رخ اغیار ببندم
جلال عضد : غزلیّات
شمارهٔ ۱۷۲
ای به ما نزدیک همچون جان و دور از ما چو دل
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۴۴
به ساقی درنگر در مست منگر
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۵
وه که جز جور و جفا رسم نکورویان نیست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۵۰۴
هر سر که به سودای تو از پای در آمد