ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۰۶ - چون فروماندی ز بد کردار خویش
چون فروماندی ز بد کردار خویش مولوی : دفتر ششم
بخش ۲۷ - قصهٔ احد احد گفتن بلال در حر حجاز از محبت مصطفی علیهالسلام در آن چاشتگاهها کی خواجهاش از تعصب جهودی به شاخ خارش میزد پیش آفتاب حجاز و از زخم خون از تن بلال برمیجوشید ازو احد احد میجست بیقصد او چنانک از دردمندان دیگر ناله جهد بیقصد زیرا از درد عشق ممتلی بود اهتمام دفع درد خار را مدخل نبود همچون سحرهٔ فرعون و جرجیس و غیر هم لایعد و لا یحصی
تن فدای خار میکرد آن بلال صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند غبار همدانی : غزلیات
شماره ۳ - ساقیا لبریز کن پیمانه را
ساقیا لبریز کن پیمانه را خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۲
گردون نِگَری ز قدِّ فرسودهٔ ماست، سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۷ - در بیان آنکه معانی چنانکه هست حق آنست که در زبان و عبارت نگنجد زیرا که سخن را سه مرتبه است یکی نثر و یکی نظم و یکی اندیشه که در اندرون روی مینماید آنچه در اندرون است عرصهاش عظیم با گشاد و واسع و بسیط است و چون در عبارت نثر میآید تنگ میگردد و چون در نظم میآید هم تنگتر میشود و بالای این هر سه مرتبه عالم غیب است که فیض از آنجا در سینه میآید سعت و بسط آن بیحد و بی پایان است
در یم نثر نظم یک قطره است خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۰ - افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست
افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۴ - چشمت به سعی غمزه در فتنه باز کرد
چشمت به سعی غمزه در فتنه باز کرد ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۶۱ - ای گشته سوار جلد بر تازی
ای گشته سوار جلد بر تازی رهی معیری : چند قطعه
راز خوشدلی
حادثات فلکی چون نه به دست من و توست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۲۲ - وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست
وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۳۳ - رخت رشک قمر گفتیم گفتیم
رخت رشک قمر گفتیم گفتیم نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۰ - تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا
تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - پند
ای که پنجاه رفت و در خوابی ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۷۳ - مرد چو با خویشتن شمار کند
مرد چو با خویشتن شمار کند ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۷ - در مدح سلطان علاء الدوله ابو سعید مسعود بن ابراهیم
شه باز به حضرت رسید هین نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه بدرفتاری با مردم
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَسْرَعَ إِلَى اَلنَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ بِمَا لاَ يَعْلَمُونَ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۸ - هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم
هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۱۷ - بیگاه شد و دل نرهید از ناله
بیگاه شد و دل نرهید از ناله کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
قصیده ۲۰۶ - چون فروماندی ز بد کردار خویش
چون فروماندی ز بد کردار خویش مولوی : دفتر ششم
بخش ۲۷ - قصهٔ احد احد گفتن بلال در حر حجاز از محبت مصطفی علیهالسلام در آن چاشتگاهها کی خواجهاش از تعصب جهودی به شاخ خارش میزد پیش آفتاب حجاز و از زخم خون از تن بلال برمیجوشید ازو احد احد میجست بیقصد او چنانک از دردمندان دیگر ناله جهد بیقصد زیرا از درد عشق ممتلی بود اهتمام دفع درد خار را مدخل نبود همچون سحرهٔ فرعون و جرجیس و غیر هم لایعد و لا یحصی
تن فدای خار میکرد آن بلال صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند غبار همدانی : غزلیات
شماره ۳ - ساقیا لبریز کن پیمانه را
ساقیا لبریز کن پیمانه را خیام : دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۲
گردون نِگَری ز قدِّ فرسودهٔ ماست، سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۷ - در بیان آنکه معانی چنانکه هست حق آنست که در زبان و عبارت نگنجد زیرا که سخن را سه مرتبه است یکی نثر و یکی نظم و یکی اندیشه که در اندرون روی مینماید آنچه در اندرون است عرصهاش عظیم با گشاد و واسع و بسیط است و چون در عبارت نثر میآید تنگ میگردد و چون در نظم میآید هم تنگتر میشود و بالای این هر سه مرتبه عالم غیب است که فیض از آنجا در سینه میآید سعت و بسط آن بیحد و بی پایان است
در یم نثر نظم یک قطره است خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۰ - افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست
افسوس که جز ناله مرا همنفسی نیست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۴ - چشمت به سعی غمزه در فتنه باز کرد
چشمت به سعی غمزه در فتنه باز کرد ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۶۱ - ای گشته سوار جلد بر تازی
ای گشته سوار جلد بر تازی رهی معیری : چند قطعه
راز خوشدلی
حادثات فلکی چون نه به دست من و توست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۲۲ - وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست
وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۳۳ - رخت رشک قمر گفتیم گفتیم
رخت رشک قمر گفتیم گفتیم نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۱۰ - تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا
تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا سعدی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - پند
ای که پنجاه رفت و در خوابی ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۷۳ - مرد چو با خویشتن شمار کند
مرد چو با خویشتن شمار کند ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۷ - در مدح سلطان علاء الدوله ابو سعید مسعود بن ابراهیم
شه باز به حضرت رسید هین نهج البلاغه : حکمت ها
نتیجه بدرفتاری با مردم
وَ قَالَ عليهالسلام مَنْ أَسْرَعَ إِلَى اَلنَّاسِ بِمَا يَكْرَهُونَ قَالُوا فِيهِ بِمَا لاَ يَعْلَمُونَ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۸ - هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم
هر چه احسان تو داده است به ما آن داریم مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۱۷ - بیگاه شد و دل نرهید از ناله
بیگاه شد و دل نرهید از ناله کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
