صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۶۵ - لب اللب
بود هم لب لبت در گواهی رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۷ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ» بزرگوار تهنیتى و تمام تشریفى و عظیم کرامتى که اللَّه تعالى جل جلاله با مؤمنان فرزندان آدم کرد که در بدو کار و مفتتح وجود روز میثاق ایشان را در قبضه صفت جاى داد و ایشان را بنعت لطف محلّ خطاب خود گردانید و با ایشان عهد و پیمان دوستى بست، باز چون در دنیا آمدند ایشان را صورت نیکو و شکل زیبا و خلعت تمام داد و بدانش و عقل و نطق و فهم و فرهنگ بیار است، ظاهر بتوفیق مجاهدت و باطن بتحقیق مشاهدت، و معرفت از ایشان دریغ نداشت، در رحمت و کرامت خود بر ایشان گشاد و ایشان را بر بساط مناجات بداشت تا هر گه که خواهند او را خوانند و از وى خواهند و با وى راز گویند. غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟
قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟ ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۳۷ - آگاه شدن کوش از آمدن قارن
دگر روز برداشت لشکر ز جای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۹۹ - تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن
تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۱ - بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری
بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۳۵ - چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟
چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۵ - علم علما زشرع و سنّت باشد
علم علما زشرع و سنّت باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۹۷ - زین درد بی شمار که دل را نصیب شد
زین درد بی شمار که دل را نصیب شد مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۹۵ - گفتن شیطان قریش را کی به جنگ احمد آیید کی من یاریها کنم وقبیلهٔ خود را بیاری خوانم و وقت ملاقات صفین گریختن
همچو شیطان در سپه شد صد یکم میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۴ - ... اهی چنین باشد
... اهی چنین باشد مولوی : دفتر سوم
بخش ۲۰۲ - ذکرخیال بد اندیشیدن قاصر فهمان
پیش از آنک این قصه تا مخلص رسد سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فی طول العمر والحسرة مع ذلک
نوح را عمر جمله ده صد بود محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۹۲ - زهی ز سلطنتت روزگار منت دار
زهی ز سلطنتت روزگار منت دار نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۵ - از کثرت جیش خصم جستند سراغ
از کثرت جیش خصم جستند سراغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۵۹ - فروغ ماه محال است پایدار بود
فروغ ماه محال است پایدار بود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۸۷ - مرا تا دل به رویت مهربان شد
مرا تا دل به رویت مهربان شد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰ - بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را
بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۹۳ - خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست
خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۱۰ - جانا چه واقعست بگو تا چه کردهایم
جانا چه واقعست بگو تا چه کردهایم
بخش ۳۶۵ - لب اللب
بود هم لب لبت در گواهی رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۷ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ» بزرگوار تهنیتى و تمام تشریفى و عظیم کرامتى که اللَّه تعالى جل جلاله با مؤمنان فرزندان آدم کرد که در بدو کار و مفتتح وجود روز میثاق ایشان را در قبضه صفت جاى داد و ایشان را بنعت لطف محلّ خطاب خود گردانید و با ایشان عهد و پیمان دوستى بست، باز چون در دنیا آمدند ایشان را صورت نیکو و شکل زیبا و خلعت تمام داد و بدانش و عقل و نطق و فهم و فرهنگ بیار است، ظاهر بتوفیق مجاهدت و باطن بتحقیق مشاهدت، و معرفت از ایشان دریغ نداشت، در رحمت و کرامت خود بر ایشان گشاد و ایشان را بر بساط مناجات بداشت تا هر گه که خواهند او را خوانند و از وى خواهند و با وى راز گویند. غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۷۵ - قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟
قدر مشتاقان چه داند؟ درد ما چندش بود؟ ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۳۷ - آگاه شدن کوش از آمدن قارن
دگر روز برداشت لشکر ز جای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۹۹ - تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن
تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختن فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۸۱ - بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری
بزم عشق است سبک پا به میان نگذاری صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۳۵ - چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟
چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۵ - علم علما زشرع و سنّت باشد
علم علما زشرع و سنّت باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۹۷ - زین درد بی شمار که دل را نصیب شد
زین درد بی شمار که دل را نصیب شد مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۹۵ - گفتن شیطان قریش را کی به جنگ احمد آیید کی من یاریها کنم وقبیلهٔ خود را بیاری خوانم و وقت ملاقات صفین گریختن
همچو شیطان در سپه شد صد یکم میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۴ - ... اهی چنین باشد
... اهی چنین باشد مولوی : دفتر سوم
بخش ۲۰۲ - ذکرخیال بد اندیشیدن قاصر فهمان
پیش از آنک این قصه تا مخلص رسد سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فی طول العمر والحسرة مع ذلک
نوح را عمر جمله ده صد بود محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۹۲ - زهی ز سلطنتت روزگار منت دار
زهی ز سلطنتت روزگار منت دار نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۵ - از کثرت جیش خصم جستند سراغ
از کثرت جیش خصم جستند سراغ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۵۹ - فروغ ماه محال است پایدار بود
فروغ ماه محال است پایدار بود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۸۷ - مرا تا دل به رویت مهربان شد
مرا تا دل به رویت مهربان شد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰ - بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را
بسیار بگفتم دل دیوانه ی خود را نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۹۳ - خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست
خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳۱۰ - جانا چه واقعست بگو تا چه کردهایم
جانا چه واقعست بگو تا چه کردهایم
