جهان ملک خاتون : مقطعات
شماره ۲ - ای خجسته نهاد فرّخ رای
ای خجسته نهاد فرّخ رای جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۶۹ - زین بیش روا مدار بر من ستمت
زین بیش روا مدار بر من ستمت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۴۱ - دل چند کشد به عشق سرگردانی
دل چند کشد به عشق سرگردانی جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۴۷ - شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
شیراز خوش است خاصه در فصل بهار جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۱ - دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
دل بی تو چرا جهان ببیند آخر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۸۴ - پا بسته ابروت شدم همچو هلال
پا بسته ابروت شدم همچو هلال جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۹۳ - ای جان و جهان کرده من اندر سر دل
ای جان و جهان کرده من اندر سر دل جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۱۹ - گرمی برش به ناز خوش خوش گیرم
گرمی برش به ناز خوش خوش گیرم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۳۸ - رنجور غم عشق توأم تا دانی
رنجور غم عشق توأم تا دانی جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۸۶ - مرغ دل سرگشته هوایی دارد
مرغ دل سرگشته هوایی دارد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۲۸ - دل میل بجز تو سوی کس می نکند
دل میل بجز تو سوی کس می نکند جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۴ - آن باد بهار بین که برخاست دگر
آن باد بهار بین که برخاست دگر فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۸ - در راه طلب تمام دردم دردم
در راه طلب تمام دردم دردم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۸ - در زلف کجت خسته دلی بسته دلست
در زلف کجت خسته دلی بسته دلست جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۸۸ - در هجر خودم نعره زنان می دارد
در هجر خودم نعره زنان می دارد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۸ - تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد
تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۰ - آن لعل لب تو می پرست اولیتر
آن لعل لب تو می پرست اولیتر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۸ - از دام سر زلف شکاری کم گیر
از دام سر زلف شکاری کم گیر جهان ملک خاتون : مقطعات
شماره ۵ - اگرچه یار تواند به سوی خسته نظر
اگرچه یار تواند به سوی خسته نظر
شماره ۲ - ای خجسته نهاد فرّخ رای
ای خجسته نهاد فرّخ رای جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۶۹ - زین بیش روا مدار بر من ستمت
زین بیش روا مدار بر من ستمت جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۴۱ - دل چند کشد به عشق سرگردانی
دل چند کشد به عشق سرگردانی جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۴۷ - شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
شیراز خوش است خاصه در فصل بهار جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۱ - دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
دل بی تو چرا جهان ببیند آخر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۸۴ - پا بسته ابروت شدم همچو هلال
پا بسته ابروت شدم همچو هلال جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۹۳ - ای جان و جهان کرده من اندر سر دل
ای جان و جهان کرده من اندر سر دل جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۱۹ - گرمی برش به ناز خوش خوش گیرم
گرمی برش به ناز خوش خوش گیرم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۳۸ - رنجور غم عشق توأم تا دانی
رنجور غم عشق توأم تا دانی جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۸۶ - مرغ دل سرگشته هوایی دارد
مرغ دل سرگشته هوایی دارد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۲۸ - دل میل بجز تو سوی کس می نکند
دل میل بجز تو سوی کس می نکند جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۴ - آن باد بهار بین که برخاست دگر
آن باد بهار بین که برخاست دگر فیض کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۸ - در راه طلب تمام دردم دردم
در راه طلب تمام دردم دردم جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۳۸ - در زلف کجت خسته دلی بسته دلست
در زلف کجت خسته دلی بسته دلست جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۸۸ - در هجر خودم نعره زنان می دارد
در هجر خودم نعره زنان می دارد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۰۸ - تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد
تا کی دلم از هجر تو پر خون باشد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۰ - آن لعل لب تو می پرست اولیتر
آن لعل لب تو می پرست اولیتر جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۵۸ - از دام سر زلف شکاری کم گیر
از دام سر زلف شکاری کم گیر جهان ملک خاتون : مقطعات
شماره ۵ - اگرچه یار تواند به سوی خسته نظر
اگرچه یار تواند به سوی خسته نظر
