شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۹۳۳ - عشق سرمست است و دارد دور باش
عشق سرمست است و دارد دور باش قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۱۱ - دل را به دعای تو صد امید بود
دل را به دعای تو صد امید بود طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۵ - آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت
آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۰ - منصور تنش بدار گردید چو جفت
منصور تنش بدار گردید چو جفت عطار نیشابوری : بخش هفتم
(۱۱) حکایت درخت بریده
درختی سبز را ببرید مردی صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۸۰ - ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند
ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۰۹ - بر لوح عدم لوایح نور قدم
بر لوح عدم لوایح نور قدم عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۱۲ - پروانه به شمع گفت: چندی سوزم
پروانه به شمع گفت: چندی سوزم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ
پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم
من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم وحشی بافقی : فرهاد و شیرین
در گفتگوی شیرین با فرهاد و تعریف کوه بیستون و مأمور نمودن فرهاد به کندن کوه بیستون
خوش آن بیدلی که عشقش کافر ماست میرداماد : رباعیات
شماره ۲۵۴ - گفتم به تو ای نورده روزن چشم
گفتم به تو ای نورده روزن چشم خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد
باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۸۰ - ای رفته پیش چشمهٔ نوش تو آب می
ای رفته پیش چشمهٔ نوش تو آب می طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۴۱ - پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است
پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۸۶ - نیستی آنکه زنی شیشهٔ هستی برسنگ
نیستی آنکه زنی شیشهٔ هستی برسنگ صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۷ - گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۳۳ - چو خندد صبحدم گل در چمن خوش
چو خندد صبحدم گل در چمن خوش همام تبریزی : غزلیات
شماره ۶۳ - نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد
نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۸ - کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟
کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟
غزل ۹۳۳ - عشق سرمست است و دارد دور باش
عشق سرمست است و دارد دور باش قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۱۱ - دل را به دعای تو صد امید بود
دل را به دعای تو صد امید بود طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۵ - آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت
آمد و در پیش من از ناز جولان کرد و رفت مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۰ - منصور تنش بدار گردید چو جفت
منصور تنش بدار گردید چو جفت عطار نیشابوری : بخش هفتم
(۱۱) حکایت درخت بریده
درختی سبز را ببرید مردی صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۸۰ - ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند
ستاده بر سر راه تو دادخواهی چند ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۰۹ - بر لوح عدم لوایح نور قدم
بر لوح عدم لوایح نور قدم عطار نیشابوری : باب چهل و نهم: در سخن گفتن به زبان پروانه
شماره ۱۲ - پروانه به شمع گفت: چندی سوزم
پروانه به شمع گفت: چندی سوزم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۱۱ - پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ
پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخ قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم
من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم وحشی بافقی : فرهاد و شیرین
در گفتگوی شیرین با فرهاد و تعریف کوه بیستون و مأمور نمودن فرهاد به کندن کوه بیستون
خوش آن بیدلی که عشقش کافر ماست میرداماد : رباعیات
شماره ۲۵۴ - گفتم به تو ای نورده روزن چشم
گفتم به تو ای نورده روزن چشم خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد
باز بیرون شدی و نوبت حیرانی شد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۸۰ - ای رفته پیش چشمهٔ نوش تو آب می
ای رفته پیش چشمهٔ نوش تو آب می طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۴۱ - پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است
پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۸۶ - نیستی آنکه زنی شیشهٔ هستی برسنگ
نیستی آنکه زنی شیشهٔ هستی برسنگ صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۷ - گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است
گر چه هر گوشه ای از کنج دهانش گیر است جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۳۳ - چو خندد صبحدم گل در چمن خوش
چو خندد صبحدم گل در چمن خوش همام تبریزی : غزلیات
شماره ۶۳ - نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد
نی بی نوا ز شکر به نوا شکرفشان شد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۶۸ - کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟
کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟