صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۵ - روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت
روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱ - امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت
امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸۵ - گر بدانی لمن الملک این است
گر بدانی لمن الملک این است قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۶ - خطاب به عالیجاه میرزا بزرگ نوری
عرضه داشت تالان زده قدیم آه ز افشار آه از این قوم آه از آن دم. میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۵۰ - میلی داری که بمیرند جهانی به هوس
میلی داری که بمیرند جهانی به هوس بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۹۸ - همت زگیر و دار جهان رم کمین خوش است
همت زگیر و دار جهان رم کمین خوش است عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۲۷ - هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد
کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۴۶ - دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند
دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۵۶ - افلاک را جلالت تو پست میکند
افلاک را جلالت تو پست میکند باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۰ - ز بوی زلف تو مفتونم ای گل
ز بوی زلف تو مفتونم ای گل صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۷۴ - کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می گردد
کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۱۶ - به بستان جهان ای سرو آزاد
به بستان جهان ای سرو آزاد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۸۸ - بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست
بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد
عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۸۴ - این غرقه به خاک و خون دلی بود
این غرقه به خاک و خون دلی بود کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۲۷ - وله ایضا
بزرگی را همی دانم که هرگز قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید
لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۳۰ - دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند
دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۶ - سر به سر از لطف جانی ساقیا
سر به سر از لطف جانی ساقیا
غزل ۹۲۵ - روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت
روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱ - امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت
امشب از شعله آهم جگر غم میسوخت حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸۵ - گر بدانی لمن الملک این است
گر بدانی لمن الملک این است قائم مقام فراهانی : نامههای فارسی
شمارهٔ ۶ - خطاب به عالیجاه میرزا بزرگ نوری
عرضه داشت تالان زده قدیم آه ز افشار آه از این قوم آه از آن دم. میرزا قلی میلی مشهدی : متفرقات
شماره ۵۰ - میلی داری که بمیرند جهانی به هوس
میلی داری که بمیرند جهانی به هوس بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۹۸ - همت زگیر و دار جهان رم کمین خوش است
همت زگیر و دار جهان رم کمین خوش است عطار نیشابوری : باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شماره ۲۷ - هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد
کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۴۶ - دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند
دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۵۶ - افلاک را جلالت تو پست میکند
افلاک را جلالت تو پست میکند باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۰ - ز بوی زلف تو مفتونم ای گل
ز بوی زلف تو مفتونم ای گل صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۷۴ - کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می گردد
کم و بیش جهان در نیستی همسنگ می گردد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۴۱۶ - به بستان جهان ای سرو آزاد
به بستان جهان ای سرو آزاد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۸۸ - بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست
بی جام عشق عیش دل ما تمام نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد
عشق دل ها را به آن زلف چو سنبل می دهد فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۸۴ - این غرقه به خاک و خون دلی بود
این غرقه به خاک و خون دلی بود کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۲۷ - وله ایضا
بزرگی را همی دانم که هرگز قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید
لب عاشق به حرف شکوه بیداد نگشاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۳۰ - دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند
دیده پرخون من گر این چنین طوفان کند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۶ - سر به سر از لطف جانی ساقیا
سر به سر از لطف جانی ساقیا