شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۲۹
یار ما زاری ما نشنید و رفت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شمارهٔ ۱۲۵
ای دل چه نشسته ای درین ویرانه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۶
دل ما در هوای الوند است باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰
صاحب نظران که آینهٔ یک دگراند سعدی : باب چهارم در فواید خاموشی
حکایت شمارهٔ ۶
سحبان وائل را در فصاحت بی نظیر نهادهاند به حکم آن که بر سر جمع سالی سخن گفتی لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی به عبارتی دیگر بگفتی وز جمله آداب ندماء ملوک یکی این است. مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی
لحن نای محمد نایی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲
شاه خودرائی است این سلطان ما شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۹
گر جفا می کند وفا آنست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۶
در عین ما نظر کن جام پر آب دریاب شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۶
با آفتاب حسنش مه نزد او هلالی است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۴۷
بیا ساقی و جام می به ما ده اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۳ - الحقیقة
هر دل که ورا زعلم حق نیرو نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱
هر چه گفتم عیان شود به خدا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۳
مدام جام می او حیات می بخشد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۸۶۵
دل ندارم که ز رویِ تو شکیبا باشم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۳
چند نهان داری آن خنده را؟ رشیدالدین میبدی : ۴۵- سورة الجاثیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلى شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها اى افردناک بلطائف فاعرفها و سننّا لک طرائق فاسلکها و أثبتنا لک حقائق فلا تتجاوزها و لا تجنح الى متابعة غیرک إِنَّهُمْ لَنْ یُغْنُوا عَنْکَ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً ان اراد اللَّه بک نعمة فلا یمنعها احد و ان اراد بک فتنة فلا یصرفها احد، فلا تعلّق بمخلوق فکرک و لا تتوجه بضمیرک الى شیء وثق بربک و توکّل علیه. سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۹
نکویی گرچه با ناکس نشاید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۰۹
یار با ما نمی کنی یاری سنایی غزنوی : طریق التحقیق
فصل فی البلا
عاشقان را غذا بلا باشد
غزل شمارهٔ ۴۲۹
یار ما زاری ما نشنید و رفت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شمارهٔ ۱۲۵
ای دل چه نشسته ای درین ویرانه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۶
دل ما در هوای الوند است باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰
صاحب نظران که آینهٔ یک دگراند سعدی : باب چهارم در فواید خاموشی
حکایت شمارهٔ ۶
سحبان وائل را در فصاحت بی نظیر نهادهاند به حکم آن که بر سر جمع سالی سخن گفتی لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی به عبارتی دیگر بگفتی وز جمله آداب ندماء ملوک یکی این است. مسعود سعد سلمان : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی
لحن نای محمد نایی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۲
شاه خودرائی است این سلطان ما شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۹
گر جفا می کند وفا آنست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۶
در عین ما نظر کن جام پر آب دریاب شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۶
با آفتاب حسنش مه نزد او هلالی است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۴۷
بیا ساقی و جام می به ما ده اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۷۳ - الحقیقة
هر دل که ورا زعلم حق نیرو نیست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱
هر چه گفتم عیان شود به خدا شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۳
مدام جام می او حیات می بخشد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۸۶۵
دل ندارم که ز رویِ تو شکیبا باشم مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۳
چند نهان داری آن خنده را؟ رشیدالدین میبدی : ۴۵- سورة الجاثیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلى شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها اى افردناک بلطائف فاعرفها و سننّا لک طرائق فاسلکها و أثبتنا لک حقائق فلا تتجاوزها و لا تجنح الى متابعة غیرک إِنَّهُمْ لَنْ یُغْنُوا عَنْکَ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً ان اراد اللَّه بک نعمة فلا یمنعها احد و ان اراد بک فتنة فلا یصرفها احد، فلا تعلّق بمخلوق فکرک و لا تتوجه بضمیرک الى شیء وثق بربک و توکّل علیه. سعدی : مثنویات
شمارهٔ ۹
نکویی گرچه با ناکس نشاید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۰۹
یار با ما نمی کنی یاری سنایی غزنوی : طریق التحقیق
فصل فی البلا
عاشقان را غذا بلا باشد
