صابر همدانی : غزلیات
شماره ۱۵ - یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است
یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۶ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱۳ - روزی که ز دل بانگ خبردار زنیم
روزی که ز دل بانگ خبردار زنیم یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۶۶ - به میرزا احمد صفائی نوشته
فرزندی میرزا جعفر یک تومان ودو هزار چیزکی زیر یا بالا به دیوان دادنی است. فروغ دیده مصطفی را نگاشتم بگذراند و کس و کار ایشان را از آمد و رفت پا کار و چوبکی آسوده ماند. گوش به زنگ و هوش بر آهنگ باش اگر پرداخت و مشهدی را آسوده ساخت زود آگهی ده که میرزا و من هر دو رنج دلنگرانی و چشمداشت از سامان سینه درکاهیم، چنانچه نیارست یا نخواست، خود بی کم و کاست از کیسه کارسازی کن و نوشته رسید از ایشان درخواه، و مرا آگاه ساز تا راه چاره گشاده دارم و برگ پاداش آماده. از مشهدی و یاران اردیب و کار آنها پیوسته جویا زی و در راه چاره چار اسبه پویا باش، تا کدخدا سپاس نکلاشد و پا کار هراس نتراشد. شتری با بچه در شترهای ما دارد، نادعلی را پیدا و پنهان در نگهداشت سفارش کن، و پاس اندیش جل و جهاز و برف و بارش خواه، تا با این چهار لاشه ما هم بند پنبه دانه و کاه است و انبار آبشخورد و چراگاه، اگر پشمی از پشتش کم و یا موئی از دمش خم گردد، از تو تاوان یک بختی کوه کوهان خواهم خواست و از نادعلی سخت سخت خواهم رنجید. دو ماه است به رنج مرگ شکنج پا درد گرفتارم و روز در تاب و شب در تیمار، میرزا جعفر پرستار است و یک تنه با هزار فرمایش گرفتار. شبان یک چشمزد نغنود و روزان گامی از دوندگی و پرستندگی نیاساید، اگر تو پاداش اندوه یاران وی نبری و کار و کسان او را از خود نشمری من جاودان شرمنده و پیش دوست و دشمن سرافکنده خواهم ماند. پاس یاران داشتن و روز در به افتاد کار و آسایش روزگار ایشان گذاشتن نخستین گام مردانگی است و کمین کیش فرزانگی. نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۷۳ - به گریه در دل تو گر اثر توان کردن
به گریه در دل تو گر اثر توان کردن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۵۶ - شادم که پری رخان غمینم کردند
شادم که پری رخان غمینم کردند مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۲۴ - سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود
سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود ادیب صابر : مقطعات
شماره ۸۶ - گر خدمتی نویسم و ننویسم
گر خدمتی نویسم و ننویسم اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۲ - مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان
ای روی تو عید عالم جان سید حسن غزنوی : ترجیعات
شمارهٔ ۱۲ - درمدح همو گوید
دست دل پای یار می گیرد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۳۳ - فصل (در برابر نمّام چه باید کرد)
بدان که نمامی نه همه آن بود که سخن یکی با دیگری بگوید، بلکه هرکه کاری آشکارا کند که کسی از آن رنجور شود وی نمام است، خواه به سخن گیر و خواه به فعل و خواه به چیزی دیگر و خواه به قول آشکار کند یا به اشارت یا به نوشتن بلکه پرده آن چیز برگرفتن که کسی از آن رنجور شود نشاید، مگر آن که کسی خیانت کرده باشد اندر مال کسی پنهان، روا باشد آشکارا کردن. و همچنین هرچه اندر آن زیان مسلمانان خواهد بود. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۶۲ - عبدالحمید
بود عبدالحمید آنکس که محمود ادیب صابر : مقطعات
شماره ۶۹ - ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق
ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۸۱ - ای نگار سیم تن ای بی وفای سنگدل
ای نگار سیم تن ای بی وفای سنگدل صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر
هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶۲ - شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم کوهی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم
گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵۹ - دارم بتی به غیر در مهر باز کن
دارم بتی به غیر در مهر باز کن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن، شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر
موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن، شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر آن موسوی زاده یزدی بوده منتشر ساخت و رباعی زیر را بمناسبت سرمقاله همان روزنامه حراج در وزارتخانه ها درج نمود و پس از انتشار، این روزنامه هم توقیف شد که بعوض آن برای مشترکین روزنامه طوفان، شماره روزنامه قیام فرستاده شد. فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۹۰ - طوفان که طرفدار صفا خواهد بود
طوفان که طرفدار صفا خواهد بود
شماره ۱۵ - یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است
یار رقیب دیده، سزایش ندیدن است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۶ - مهر بگشای لعل میگون را
مهر بگشای لعل میگون را فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۱۳ - روزی که ز دل بانگ خبردار زنیم
روزی که ز دل بانگ خبردار زنیم یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۶۶ - به میرزا احمد صفائی نوشته
فرزندی میرزا جعفر یک تومان ودو هزار چیزکی زیر یا بالا به دیوان دادنی است. فروغ دیده مصطفی را نگاشتم بگذراند و کس و کار ایشان را از آمد و رفت پا کار و چوبکی آسوده ماند. گوش به زنگ و هوش بر آهنگ باش اگر پرداخت و مشهدی را آسوده ساخت زود آگهی ده که میرزا و من هر دو رنج دلنگرانی و چشمداشت از سامان سینه درکاهیم، چنانچه نیارست یا نخواست، خود بی کم و کاست از کیسه کارسازی کن و نوشته رسید از ایشان درخواه، و مرا آگاه ساز تا راه چاره گشاده دارم و برگ پاداش آماده. از مشهدی و یاران اردیب و کار آنها پیوسته جویا زی و در راه چاره چار اسبه پویا باش، تا کدخدا سپاس نکلاشد و پا کار هراس نتراشد. شتری با بچه در شترهای ما دارد، نادعلی را پیدا و پنهان در نگهداشت سفارش کن، و پاس اندیش جل و جهاز و برف و بارش خواه، تا با این چهار لاشه ما هم بند پنبه دانه و کاه است و انبار آبشخورد و چراگاه، اگر پشمی از پشتش کم و یا موئی از دمش خم گردد، از تو تاوان یک بختی کوه کوهان خواهم خواست و از نادعلی سخت سخت خواهم رنجید. دو ماه است به رنج مرگ شکنج پا درد گرفتارم و روز در تاب و شب در تیمار، میرزا جعفر پرستار است و یک تنه با هزار فرمایش گرفتار. شبان یک چشمزد نغنود و روزان گامی از دوندگی و پرستندگی نیاساید، اگر تو پاداش اندوه یاران وی نبری و کار و کسان او را از خود نشمری من جاودان شرمنده و پیش دوست و دشمن سرافکنده خواهم ماند. پاس یاران داشتن و روز در به افتاد کار و آسایش روزگار ایشان گذاشتن نخستین گام مردانگی است و کمین کیش فرزانگی. نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۷۳ - به گریه در دل تو گر اثر توان کردن
به گریه در دل تو گر اثر توان کردن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۵۶ - شادم که پری رخان غمینم کردند
شادم که پری رخان غمینم کردند مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۲۴ - سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود
سایه این خرگه نیلی کرا مامن بود ادیب صابر : مقطعات
شماره ۸۶ - گر خدمتی نویسم و ننویسم
گر خدمتی نویسم و ننویسم اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۱۰۲ - مدح فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان
ای روی تو عید عالم جان سید حسن غزنوی : ترجیعات
شمارهٔ ۱۲ - درمدح همو گوید
دست دل پای یار می گیرد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۳۳ - فصل (در برابر نمّام چه باید کرد)
بدان که نمامی نه همه آن بود که سخن یکی با دیگری بگوید، بلکه هرکه کاری آشکارا کند که کسی از آن رنجور شود وی نمام است، خواه به سخن گیر و خواه به فعل و خواه به چیزی دیگر و خواه به قول آشکار کند یا به اشارت یا به نوشتن بلکه پرده آن چیز برگرفتن که کسی از آن رنجور شود نشاید، مگر آن که کسی خیانت کرده باشد اندر مال کسی پنهان، روا باشد آشکارا کردن. و همچنین هرچه اندر آن زیان مسلمانان خواهد بود. صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۶۲ - عبدالحمید
بود عبدالحمید آنکس که محمود ادیب صابر : مقطعات
شماره ۶۹ - ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق
ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۸۱ - ای نگار سیم تن ای بی وفای سنگدل
ای نگار سیم تن ای بی وفای سنگدل صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر
هر چه خواهم سخن از زلف تو سازم تحریر حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶۲ - شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم
شمع سان، دیده پرآتش مژه پرنم دارم کوهی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم
گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۵۹ - دارم بتی به غیر در مهر باز کن
دارم بتی به غیر در مهر باز کن فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن، شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر
موقعی که شماره از طوفان توقیف گردید بعوض آن، شماره اول روزنامه پیکار را که مدیر آن موسوی زاده یزدی بوده منتشر ساخت و رباعی زیر را بمناسبت سرمقاله همان روزنامه حراج در وزارتخانه ها درج نمود و پس از انتشار، این روزنامه هم توقیف شد که بعوض آن برای مشترکین روزنامه طوفان، شماره روزنامه قیام فرستاده شد. فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۱۹۰ - طوفان که طرفدار صفا خواهد بود
طوفان که طرفدار صفا خواهد بود
