کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۲۵ - مشک تو نقاب ارغوان می گردد
مشک تو نقاب ارغوان می گردد نظامی عروضی : مقالت اول: در ماهیت دبیری و کیفیت دبیر کامل و آنچه تعلق بدین دارد
بخش ۴ - حکایت سه - آرد نماند
هر صناعت که تعلق بتفکر دارد صاحب صناعت باید که فارغ دل و مرفه باشد که اگر بخلاف این بود سهام فکر او متلاشی شود و بر هدف صواب بجمع نیاید زیرا که جز بجمعیت خاطر بچنان کلمات باز نتواند خورد، آورده اند که یکی از دبیران خلفاء بنی عباس رضی الله عنهم بوالی مصر نامهٔ می نوشت و خاطر جمع کرده بود و در بحر فکرت غرق شده و سخن می پرداخت چون در ثمین و ماء معین ناگاه کنیزکش درآمد و گفت آرد نماند دبیر چنان شوریده طبع و پریشان خاطر گشت که آن سیاقت سخن از دست بداد و بدان صفت منفعل شد که در نامه بنوشت که آرد نماند چنانکه آن نامه را تمام کرد و پیش خلیفه فرستاد و ازین کلمه که نوشته بود هیچ خبر نداشت چون نامه بخلیفه رسید و مطالعه کرد چون بدان کلمه رسید حیران فرو ماند و خاطرش آنرا بر هیچ حمل نتوانست کرد که سخت بیگانه بود کس فرستاد و دبیر را بخواند و آن حال ازو باز پرسید دبیر خجل گشت و براستی آن واقعه را در میان نهاد خلیفه عظیم عجب داشت و گفت اول این نامه را بر آخر چندان فضیلت و رجحان است که قل هو الله احد را برتبت یدا ابی لهب دریغ باشد خاطر چون شما بلغا را بدست غوغاء مایحتاج باز دادن و اسباب ترفیه او چنان فرمود که امثال آن کلمه دیگر هرگز بغور گوش او فرو نشد لا جرم آنچنان گشت که معانی دو کون در دو لفظ جمع کردی. نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۸۲ - ای صفاتت سربسر روپوش ذات
ای صفاتت سربسر روپوش ذات امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۹۳ - واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ! فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت چوب خوردن یوسف به دستور زلیخا
چون زلیخا حشمت واعزاز داشت حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۴۹ - قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
قاصد سخنی از لب یارم نرسانید محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۹۷ - در تهنیت جلوس مظفرالدین شاه و نیایش صدراعظم
به شاه باد مبارک، قبای سلطانی سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۶۷ - ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟
ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟ محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۹۹ - در وصف قوش شکاری گوید
گه نخجیر زوبین چنگ قوشم امیر معزی : قصاید
شماره ۴۳۷ - ایا تن تو همه ساله پیش روح فدی
ایا تن تو همه ساله پیش روح فدی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۰۳ - از عشق دهانت دل مسکین تنگست
از عشق دهانت دل مسکین تنگست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۴ - به دوش توکل منه بار خود را
به دوش توکل منه بار خود را میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۷ - چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند مفاتیح الجنان : اعمال ماه های ربیع الثانی، جمادی الاول، جمادی الآخر
اعمال روز بیستم جمادى الآخر
در این روز در سال پنجم یا دوم از بعثت، ولادت باسعادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) واقع شده و در آن انجام چند عمل شایسته است. ملکالشعرای بهار : چهارپارهها
سرود کبوتر
بیایید ای کبوترهای دلخواه سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۷۹ - ای زمعنی مر ترا صورت چو جان آراسته
ای زمعنی مر ترا صورت چو جان آراسته اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز علم چاره سازی بی گدازی
ز علم چاره سازی بی گدازی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۷۸ - عشق حبیب را بود بر دل من عنایتی
عشق حبیب را بود بر دل من عنایتی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - زکوی دوست بادی بر من افتاد
زکوی دوست بادی بر من افتاد
شماره ۲۲۵ - مشک تو نقاب ارغوان می گردد
مشک تو نقاب ارغوان می گردد نظامی عروضی : مقالت اول: در ماهیت دبیری و کیفیت دبیر کامل و آنچه تعلق بدین دارد
بخش ۴ - حکایت سه - آرد نماند
هر صناعت که تعلق بتفکر دارد صاحب صناعت باید که فارغ دل و مرفه باشد که اگر بخلاف این بود سهام فکر او متلاشی شود و بر هدف صواب بجمع نیاید زیرا که جز بجمعیت خاطر بچنان کلمات باز نتواند خورد، آورده اند که یکی از دبیران خلفاء بنی عباس رضی الله عنهم بوالی مصر نامهٔ می نوشت و خاطر جمع کرده بود و در بحر فکرت غرق شده و سخن می پرداخت چون در ثمین و ماء معین ناگاه کنیزکش درآمد و گفت آرد نماند دبیر چنان شوریده طبع و پریشان خاطر گشت که آن سیاقت سخن از دست بداد و بدان صفت منفعل شد که در نامه بنوشت که آرد نماند چنانکه آن نامه را تمام کرد و پیش خلیفه فرستاد و ازین کلمه که نوشته بود هیچ خبر نداشت چون نامه بخلیفه رسید و مطالعه کرد چون بدان کلمه رسید حیران فرو ماند و خاطرش آنرا بر هیچ حمل نتوانست کرد که سخت بیگانه بود کس فرستاد و دبیر را بخواند و آن حال ازو باز پرسید دبیر خجل گشت و براستی آن واقعه را در میان نهاد خلیفه عظیم عجب داشت و گفت اول این نامه را بر آخر چندان فضیلت و رجحان است که قل هو الله احد را برتبت یدا ابی لهب دریغ باشد خاطر چون شما بلغا را بدست غوغاء مایحتاج باز دادن و اسباب ترفیه او چنان فرمود که امثال آن کلمه دیگر هرگز بغور گوش او فرو نشد لا جرم آنچنان گشت که معانی دو کون در دو لفظ جمع کردی. نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۸۲ - ای صفاتت سربسر روپوش ذات
ای صفاتت سربسر روپوش ذات امیر پازواری : چهاربیتیها
شماره ۹۳ - واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ! فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
حکایت چوب خوردن یوسف به دستور زلیخا
چون زلیخا حشمت واعزاز داشت حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۴۹ - قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
قاصد سخنی از لب یارم نرسانید محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۹۷ - در تهنیت جلوس مظفرالدین شاه و نیایش صدراعظم
به شاه باد مبارک، قبای سلطانی سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۳۶۷ - ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟
ای مه برا شبی خوش، ناز و عتاب تا کی؟ محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۹۹ - در وصف قوش شکاری گوید
گه نخجیر زوبین چنگ قوشم امیر معزی : قصاید
شماره ۴۳۷ - ایا تن تو همه ساله پیش روح فدی
ایا تن تو همه ساله پیش روح فدی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۰۳ - از عشق دهانت دل مسکین تنگست
از عشق دهانت دل مسکین تنگست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۴ - به دوش توکل منه بار خود را
به دوش توکل منه بار خود را میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۷ - چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند مفاتیح الجنان : اعمال ماه های ربیع الثانی، جمادی الاول، جمادی الآخر
اعمال روز بیستم جمادى الآخر
در این روز در سال پنجم یا دوم از بعثت، ولادت باسعادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) واقع شده و در آن انجام چند عمل شایسته است. ملکالشعرای بهار : چهارپارهها
سرود کبوتر
بیایید ای کبوترهای دلخواه سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۷۹ - ای زمعنی مر ترا صورت چو جان آراسته
ای زمعنی مر ترا صورت چو جان آراسته اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
ز علم چاره سازی بی گدازی
ز علم چاره سازی بی گدازی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۷۸ - عشق حبیب را بود بر دل من عنایتی
عشق حبیب را بود بر دل من عنایتی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - زکوی دوست بادی بر من افتاد
زکوی دوست بادی بر من افتاد