صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۳ - شوق اگر قافله سالار شود قافله را
شوق اگر قافله سالار شود قافله را رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۹ - النوبة الاولى: قوله تعالى: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ از مردمان کس است که مىگیرد مِنْ دُو
قوله تعالى: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ از مردمان کس است که مىگیرد مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خداى أَنْداداً وى را هامتایان، یُحِبُّونَهُمْ مىدوست دارند ایشان را. کَحُبِّ اللَّهِ چنانک اللَّه را مىدوست باید داشت. وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان که ایمان آوردند أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ دوستر مىدارند اللَّه را ازیشان بتان را، وَ لَوْ یَرَى الَّذِینَ ظَلَمُوا وانگه که مىبینند ایشان که بر خویشتن ستم کردند إِذْ یَرَوْنَ الْعَذابَ آن گه که عذاب دوزخ بینند، أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِیعاً که قوت و توان اللَّه راست بهمگى، وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعَذابِ و اللَّه سخت عذاب است و سخت گیر. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۵۶ - در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو
در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰ - تتبع خواجه
نسیم صبح بگو آن نهال رعنا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۰۷ - شانه چون بر زلف خود آن عنبرین مو می زند
شانه چون بر زلف خود آن عنبرین مو می زند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸ - تتبع میر
زهی از جام عشقت بیخودان را دوستگانی ها فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۷۹ - با دیده سرخ و چهره زرد خوشم
با دیده سرخ و چهره زرد خوشم سنایی غزنوی : طریق التحقیق
هو الاول والآخروالظاهر والباطن وهو بکل شیء علیم
حی و قیوم و قادر و قاهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۷۱ - آن خال لب ستاره صبح قیامت است
آن خال لب ستاره صبح قیامت است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه
دی به سلام آمد نزدیک من ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۳۵ - چراغ خویش
ای که داری چراغ مرده به دست سعدی : قطعات
شماره ۶۲ - من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد
من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد جویای تبریزی : قطعات
شمارهٔ ۱۸ - تاریخ فوت عبداللطیف خان رحمة الله - ۱۱۱۷ه
میر عبداللطیف خان که گذشت اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۲ - زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن ترانه های کودکانه : بخش اول
بازی (عمو پورنگ)
هو هو چی چی، چی شد، هیچی نصرالله منشی : باب الفحص عن امر دمنة
بخش ۳ - چون پلنگ این فصول تمام بشنود بنزدیک مادر شیر رفت و از وی عهدی خواست که آنچه گوید مستور ماند. و پس از وثیقت و تاکید آنچه ازیشان شنوده بود باز گفت، و مو
چون پلنگ این فصول تمام بشنود بنزدیک مادر شیر رفت و از وی عهدی خواست که آنچه گوید مستور ماند. و پس از وثیقت و تاکید آنچه ازیشان شنوده بود باز گفت، و مواعظ کلیله و اقرار دمنه مستوفی تقریر کرد. دیگر روز مادر شیر بدیوار پسر آمد، او را چون غمناکی یافت. پرسید که: موجب چیست؟ گفت: کشتن شنزبه و یاد کردن مقامات مشهور و مآثر مشکور که در خدمت من داشت. هرچند میکوشم ذکر وی از خاطر من دور نمی شود، و هرگاه که در مصالح ملک تاملی کنم و از مخلص مشفق و ناصح واقف اندیشم دل بدو رود و محاسن اخلاق او بر من شمرد. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٧٢ - معنی طلب که بر در و دیوار صورتست
معنی طلب که بر در و دیوار صورتست ادیب الممالک : قصاید
شماره ۵۲ - جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد
جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد نشاط اصفهانی : قصاید
شماره ۱۵ - خیر مقدم ای همایون موکب شاه جهان
خیر مقدم ای همایون موکب شاه جهان
غزل ۵۵۳ - شوق اگر قافله سالار شود قافله را
شوق اگر قافله سالار شود قافله را رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۹ - النوبة الاولى: قوله تعالى: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ از مردمان کس است که مىگیرد مِنْ دُو
قوله تعالى: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ از مردمان کس است که مىگیرد مِنْ دُونِ اللَّهِ فرود از خداى أَنْداداً وى را هامتایان، یُحِبُّونَهُمْ مىدوست دارند ایشان را. کَحُبِّ اللَّهِ چنانک اللَّه را مىدوست باید داشت. وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان که ایمان آوردند أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ دوستر مىدارند اللَّه را ازیشان بتان را، وَ لَوْ یَرَى الَّذِینَ ظَلَمُوا وانگه که مىبینند ایشان که بر خویشتن ستم کردند إِذْ یَرَوْنَ الْعَذابَ آن گه که عذاب دوزخ بینند، أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِیعاً که قوت و توان اللَّه راست بهمگى، وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعَذابِ و اللَّه سخت عذاب است و سخت گیر. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۵۶ - در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو
در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تو امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰ - تتبع خواجه
نسیم صبح بگو آن نهال رعنا را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۰۷ - شانه چون بر زلف خود آن عنبرین مو می زند
شانه چون بر زلف خود آن عنبرین مو می زند امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸ - تتبع میر
زهی از جام عشقت بیخودان را دوستگانی ها فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۷۹ - با دیده سرخ و چهره زرد خوشم
با دیده سرخ و چهره زرد خوشم سنایی غزنوی : طریق التحقیق
هو الاول والآخروالظاهر والباطن وهو بکل شیء علیم
حی و قیوم و قادر و قاهر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۷۱ - آن خال لب ستاره صبح قیامت است
آن خال لب ستاره صبح قیامت است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳۴ - خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل
خنده کردی درگلستان تازه شد ایمان گل فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۶۴ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه
دی به سلام آمد نزدیک من ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعهها و تکبیتیها
شمارهٔ ۳۵ - چراغ خویش
ای که داری چراغ مرده به دست سعدی : قطعات
شماره ۶۲ - من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد
من هرگز آب چاه ندیدم چنین مداد جویای تبریزی : قطعات
شمارهٔ ۱۸ - تاریخ فوت عبداللطیف خان رحمة الله - ۱۱۱۷ه
میر عبداللطیف خان که گذشت اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۲ - زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن
زاهد بجز آزار ما کاری مکن کاری مکن ترانه های کودکانه : بخش اول
بازی (عمو پورنگ)
هو هو چی چی، چی شد، هیچی نصرالله منشی : باب الفحص عن امر دمنة
بخش ۳ - چون پلنگ این فصول تمام بشنود بنزدیک مادر شیر رفت و از وی عهدی خواست که آنچه گوید مستور ماند. و پس از وثیقت و تاکید آنچه ازیشان شنوده بود باز گفت، و مو
چون پلنگ این فصول تمام بشنود بنزدیک مادر شیر رفت و از وی عهدی خواست که آنچه گوید مستور ماند. و پس از وثیقت و تاکید آنچه ازیشان شنوده بود باز گفت، و مواعظ کلیله و اقرار دمنه مستوفی تقریر کرد. دیگر روز مادر شیر بدیوار پسر آمد، او را چون غمناکی یافت. پرسید که: موجب چیست؟ گفت: کشتن شنزبه و یاد کردن مقامات مشهور و مآثر مشکور که در خدمت من داشت. هرچند میکوشم ذکر وی از خاطر من دور نمی شود، و هرگاه که در مصالح ملک تاملی کنم و از مخلص مشفق و ناصح واقف اندیشم دل بدو رود و محاسن اخلاق او بر من شمرد. ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٧٢ - معنی طلب که بر در و دیوار صورتست
معنی طلب که بر در و دیوار صورتست ادیب الممالک : قصاید
شماره ۵۲ - جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد
جهان جوان شد و عمر دوباره باز آورد نشاط اصفهانی : قصاید
شماره ۱۵ - خیر مقدم ای همایون موکب شاه جهان
خیر مقدم ای همایون موکب شاه جهان