اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۷۰
ای راهنمای راه خوبان ازل
جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۲۷ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق (ع)‏
ندیدم خویش را تا جلوهٔ حسن ترا دیدم
ابن حسام خوسفی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۱
چو زلف دوست بباید شبی سیاه و دراز
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۸۴
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای
صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۱
آنانکه دم ز دولت فقر و فنا زنند
قطران تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱
از بسکه ز ناکسان رسید آزارم
عمعق بخاری : مقطعات و اشعار پراکنده
شمارهٔ ۷
ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
ایرج میرزا : ابیات پراکنده
شمارۀ ۱۴
شب عید عُمَر به قول زنان
سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۸
چون نیست بدل قوت فریاد گرفتم
همام تبریزی : مفردات
شمارهٔ ۴۵
چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدا
ظهیرالدین فاریابی : قصاید
شمارهٔ ۲۰
ایزد چو کارگاه فلک را نگار کرد
ملا احمد نراقی : باب چهارم
مذمت فاش کردن راز مردم
صفت دهم: مذمت فاش کردن راز مردم و فضیلت رازداری است و این اعم است از اظهار عیوب مردم، زیرا «راز» می تواند شد از عیوب باشد و می تواند شد نباشد لیکن حد افشای آن موجب ایذاء و اهانت به حق دوستان یا غیرایشان است و این عمل در شرع، مذموم، و صاحب آن در نزد عقل، معاتب و ملوم است.
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۵
چون جان و دلم ملازمِ اوست
صفای اصفهانی : مثنوی
بخش ۶ - جواب
سؤالاتیست کز ما ترمدی کرد
محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۶۳ - اشارت به بت
بت ترسا بچه نوری است باهر
قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای
سورة النساء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
اقبال لاهوری : جاویدنامه
نالهٔ ابلیس
ای خداوند صواب و ناصواب
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۱
هر که ما را خراب میداند
سحاب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۸
اسیر زلف تو فارغ ز هر گزند شود
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۹۵
عریان ز صافی طینتی، از پردهٔ نیرنگ شو