شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۲
همه را از همه بجوی ای دوست ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۲۹ - ابوعبداللّه محمّد بن الفضل البلخی
و از ایشان بود ابوعبداللّه محمّدبن الفضل البلخی بسمرقند نشستی باصل بلخی بود و از بلخ وی را بیرون کردند و بسمرقند شد و آنجا فرمان یافت، صحبت احمد خضرویه کرده بود و پیران دیگر، ابوعثمان حیری بدو میلی عظیم داشت. وفات او اندر سنۀ تسع عشر و ثلثمایه بود. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۱۳
نیک مردی کجاست خاقانی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۲۵
هر که باشد خادم او حرمتی دارد تمام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶۶
نور چشم مردمست از دیدهٔ عالم نهان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۵۱
تن رهاکن در طریق عاشقی تا جان شوی هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۸- ابومحفوظ معروف بن فیروز الکرخی، رضی اللّه عنه
و منهم: متعلق درگاه خدا و پروردهٔ علی رضا، ابومحفوظ معروف ابن فیروز الکرخی، رضی اللّه عنه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵
پردهٔ دیدهٔ من نقش خیالت دارد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۳۷
گاهی به غم و گهی به شادی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۱
چه خوش چشمی که نور او به نور روی او بیند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۶۰
دو سخن می شنو یکی می گو شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۳۶
جان فدا کردیم و جانان یافتیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۶۵
رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۸
عاشق جانانم و جانم خروشی می کند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲۳
آن کیست کلای کج نهاده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۵۵
غیر ما در بحر ما از ما مجو شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۷
در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۱۰
توحید و موحد و موحد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۹۶
دائم سخن از صدق و صفا گفتن به شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۱
دل سوی صاحب جمالی می کشد
غزل شمارهٔ ۳۴۲
همه را از همه بجوی ای دوست ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۲۹ - ابوعبداللّه محمّد بن الفضل البلخی
و از ایشان بود ابوعبداللّه محمّدبن الفضل البلخی بسمرقند نشستی باصل بلخی بود و از بلخ وی را بیرون کردند و بسمرقند شد و آنجا فرمان یافت، صحبت احمد خضرویه کرده بود و پیران دیگر، ابوعثمان حیری بدو میلی عظیم داشت. وفات او اندر سنۀ تسع عشر و ثلثمایه بود. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۳۱۳
نیک مردی کجاست خاقانی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۲۵
هر که باشد خادم او حرمتی دارد تمام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶۶
نور چشم مردمست از دیدهٔ عالم نهان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۵۱
تن رهاکن در طریق عاشقی تا جان شوی هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۱۸- ابومحفوظ معروف بن فیروز الکرخی، رضی اللّه عنه
و منهم: متعلق درگاه خدا و پروردهٔ علی رضا، ابومحفوظ معروف ابن فیروز الکرخی، رضی اللّه عنه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲۵
پردهٔ دیدهٔ من نقش خیالت دارد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۳۷
گاهی به غم و گهی به شادی شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۱
چه خوش چشمی که نور او به نور روی او بیند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۶۰
دو سخن می شنو یکی می گو شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۳۶
جان فدا کردیم و جانان یافتیم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۶۵
رنگ در دل داشتم روشنگر ادراک برد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۸
عاشق جانانم و جانم خروشی می کند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۲۳
آن کیست کلای کج نهاده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۳۵۵
غیر ما در بحر ما از ما مجو شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۷
در هر چه نظر کردیم نقشی ز خیال اوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۱۰
توحید و موحد و موحد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۵۹۶
دائم سخن از صدق و صفا گفتن به شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۱
دل سوی صاحب جمالی می کشد
