اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست
جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست
میرداماد : رباعیات
شماره ۱۲۵ - جان چیست که گویمت بقربان توباد
جان چیست که گویمت بقربان توباد
مجد همگر : غزلیات
شماره ۱ - خیال روی تو یکباره برد خواب مرا
خیال روی تو یکباره برد خواب مرا
عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۴۲ - یک یک نفست زمان تو خواهد بود
یک یک نفست زمان تو خواهد بود
مجد همگر : غزلیات
شماره ۷۲ - بیا کز جان و دل به در خوری تو
بیا کز جان و دل به در خوری تو
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۰۸ - دردعشق یار را تدبیر نتوانم نمود
دردعشق یار را تدبیر نتوانم نمود
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۸۲ - به جمال توگشته دل مایل
به جمال توگشته دل مایل
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۶۴ - منم ز شوق جمال تو مست و دیوانه
منم ز شوق جمال تو مست و دیوانه
سید حسن غزنوی : ترجیعات
شماره ۴ - شاه جهان گذشت و ما همچنان خموش
شاه جهان گذشت و ما همچنان خموش
عطار نیشابوری : بیان وادی عشق
حکایت مفلسی که عاشق ایاز شد و گفتگوی او با محمود
گشت عاشق بر ایاز آن مفلسی
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۳۵ - گر بی تو دمی خون جگر مینخورم
گر بی تو دمی خون جگر مینخورم
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۳۸ - در حقیقت عاشق و معشوق را دلها یکی است
در حقیقت عاشق و معشوق را دلها یکی است
ترکی شیرازی : فصل پنجم - قطعه‌ها و تک‌بیتی‌ها
شمارهٔ ۷ - زلف سیه فام
سختم آید زتو ای زلف سیه فام!
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۲۲ - اگر امروز دل در سینه پرواز دگر دارد
اگر امروز دل در سینه پرواز دگر دارد
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵۳ - تتبع مخدوم
ساقی حیات بخشد چون باد نوبهاران
انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح امیر اجل فخرالدین ابوالمفاخر معروف به آبی
دو عیدست ما را ز روی دو معنی
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
ادیب صابر : مقطعات
شماره ۵۳ - به ماتم نشستی به مرگ زنت
به ماتم نشستی به مرگ زنت
رشیدالدین میبدی : ۳۲- سورة المضاجع و یقال سورة السجدة- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله: تَتَجافى‏ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یعنى یجافون جنوبهم عن مضاجعهم للتهجّد و التجافى التجنّب عن الشی‏ء اخذ من الجفاء من لم یوافقک فقد جافاک. قال عبد اللَّه بن رواحه:
ادیب الممالک : فرهنگ پارسی
شماره ۴۱ - «گر تاج » بود عزم و یا هست «پچیو»
«گر تاج » بود عزم و یا هست «پچیو»