صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۲۸ - چنان که سرمه سواد نظر کند روشن
چنان که سرمه سواد نظر کند روشن
نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۳۳ - رباعیات در مدح حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام
در سرّ و عیان مظهر اسرار علیست
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۲۹- ابوعبداللّه احمدبن عاصم الانطاکی، رضی اللّه عنه
و منهم: ممدوح جمع اولیاو قدوهٔ اهل رضا، ابوعبداللّه احمدبن عاصم الأنطاکی، رضی اللّه عنه
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ - ‌در ستایش شاهزاده رضوان آرامگاه فریدون میرزا طاب ثراه گوید
ای زلف نگار ای حبشی‌زادهٔ شبرنگ
آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۴۳ - چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت
چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۲۶ - تا کی درین جهان مکرر به سر کنید
تا کی درین جهان مکرر به سر کنید
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۰۶ - ای خواب مرا بسته و مدفون کرده
ای خواب مرا بسته و مدفون کرده
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۶۵ - صبح گشاده رو در دولتسرای ماست
صبح گشاده رو در دولتسرای ماست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۵ - در عشق اگر صادقی از قرب حذر کن
در عشق اگر صادقی از قرب حذر کن
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۵۱ - خانه ها کرده است ویران در جهان بسیار برق
خانه ها کرده است ویران در جهان بسیار برق
سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
حکایت سلطان محمود و سیرت ایاز
یکی خرده بر شاه غزنین گرفت
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
فیاض لاهیجی : ترکیبات
شمارهٔ ۳ - ترکیب‌بند در رثای حضرت سیدالشهدا (ع)
عالم تمام نوحه‌کنان از برای کیست؟
امام خمینی : غزلیات
طبیب عشق
غم دل با که بگویم که مرا یاری نیست
مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۱۶ - جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۰۲ - گل ما را به آب غم سرشتند
گل ما را به آب غم سرشتند
ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب چهل و هفتم - در احوال این طایفه وقت بیرون شدن از دنیا
قالَ اللّهُ تَعالی اَلَّذینَ تَتَوفّیهُمْ الْمَلائِکَةُ طَیِّبینَ. یعنی جان بذل کنند بطیبة النفس، گران نبود بر ایشان با خدای خویش گشتن.
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴۶ - تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود
تا بر رخ تو زلف پریشان نمی شود
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۶۷ - ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
ای گشوده چشمت از هر سو در میخانه ای
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۱۰۷ - پیش چوگان جفایت صنما چون گویم
پیش چوگان جفایت صنما چون گویم