عطار نیشابوری : بیان وادی فقر
گفتار مردی صوفی با کسی که او را قفا زد
صوفیی میرفت چون بیحاصلی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶ - ایضا له
زهی از تاب می گل گل شگفته باغ رخسارت غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۱ - قسم دوم طاعات
و نیت در این از دو درجه اثر دارد: یکی آن که اصل وی به نیت درست آید. و دیگر آن که هرچند نیت بیشتر می شود ثواب مضاعف همی شود. و هرکه علم نیت بیاموزد به یک طاعت چند نیت نیکو بتواند کرد تا آن جمله طاعت شود. مثلا چون در مسجد اعتکاف کرد نیت کند که این خانه خدای است و هرکه در اینجا شود به زیارت خدای شده بود. که رسول (ص) گفته است، «هرکه در مسجد شد به زیارت خدای رفت». و حق است بر همه کس که زایر را اکرام کند. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۸ - سری دارم که سامان نیست او را
سری دارم که سامان نیست او را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۸۸ - بیدلان ملک وفا را نه به خاتم گیرند
بیدلان ملک وفا را نه به خاتم گیرند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۵ - زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب
زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۳ - دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۳۵ - بقیهٔ قصّهٔ التبّانیه ۱
بقیة قصّة التّبانیه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۰۸ - چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون
چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون ابوالفضل بیهقی : مجلد هشتم
بخش ۱۰ - ذکر آل برمک
الحکایة اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۳۵ - هر نقش قدم چشمه خون است در این راه
هر نقش قدم چشمه خون است در این راه حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۷۷ - شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۵۵ - آن جنگی مرد شایگانی
آن جنگی مرد شایگانی خاقانی : غزلیات
غزل ۸۴ - بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت
بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۹۴ - کو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم
کو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۶ - در طور مخدومی
از غم یک شب که در هجرش دلم زاری کشید اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۵۱ - باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟
باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟ فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۷ - آن قطرهام که بحر به دور افکند مرا
آن قطرهام که بحر به دور افکند مرا اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۵۶ - مرشد
هر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مست
گفتار مردی صوفی با کسی که او را قفا زد
صوفیی میرفت چون بیحاصلی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۷۶ - ایضا له
زهی از تاب می گل گل شگفته باغ رخسارت غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۱ - قسم دوم طاعات
و نیت در این از دو درجه اثر دارد: یکی آن که اصل وی به نیت درست آید. و دیگر آن که هرچند نیت بیشتر می شود ثواب مضاعف همی شود. و هرکه علم نیت بیاموزد به یک طاعت چند نیت نیکو بتواند کرد تا آن جمله طاعت شود. مثلا چون در مسجد اعتکاف کرد نیت کند که این خانه خدای است و هرکه در اینجا شود به زیارت خدای شده بود. که رسول (ص) گفته است، «هرکه در مسجد شد به زیارت خدای رفت». و حق است بر همه کس که زایر را اکرام کند. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۸ - سری دارم که سامان نیست او را
سری دارم که سامان نیست او را اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۸۸ - بیدلان ملک وفا را نه به خاتم گیرند
بیدلان ملک وفا را نه به خاتم گیرند امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۶۵ - زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب
زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۲۴۳ - دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد ابوالفضل بیهقی : مجلد ششم
بخش ۳۵ - بقیهٔ قصّهٔ التبّانیه ۱
بقیة قصّة التّبانیه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۰۸ - چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون
چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون ابوالفضل بیهقی : مجلد هشتم
بخش ۱۰ - ذکر آل برمک
الحکایة اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۳۵ - هر نقش قدم چشمه خون است در این راه
هر نقش قدم چشمه خون است در این راه حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۷۷ - شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم
شکایت نیست، مطلب ناله آهنگ است می نالم امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۷۲ - هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام
هست صحرا چون کف دست و بر او لاله چو جام ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۵۵ - آن جنگی مرد شایگانی
آن جنگی مرد شایگانی خاقانی : غزلیات
غزل ۸۴ - بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت
بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۱۹۴ - کو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم
کو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۶ - در طور مخدومی
از غم یک شب که در هجرش دلم زاری کشید اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۵۱ - باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟
باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟ فصیحی هروی : غزلیات
شماره ۷ - آن قطرهام که بحر به دور افکند مرا
آن قطرهام که بحر به دور افکند مرا اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۵۶ - مرشد
هر که از اهل یقین از جام حیدر گشت مست
