شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۱۲۸
دل حاضر دار با خدایت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۶۸
اشکم از پیری به چشم تر پریشان میشود حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۱ - مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده است
کلّ ما فی الوجود لیس سواه اوحدی مراغهای : جام جم
در ستایش خواجه غیاثالدین
صاحب ابر دست دریا کف اقبال لاهوری : جاویدنامه
نوای طاهره
گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - در ستایش امیرزاده شیردل ارغون میرزا ابن شجاع السلطنه گوید
به گوش از هاتف غیبم سحرگه این ندا آمد ملا احمد نراقی : باب چهارم
اهل تصوف، و درویشان
طایفه ششم: اهل تصوف و درویشان و فریفتگان اند و مغرورین ایشان، از هر طایفه ای بیشتر است جمعی از آنها صاحبان بوق و شاخند، که آنها را قلندران خوانند، که نه معنی تصوف را فهمیده اند، و نه هر را از بر شناخته اند و نه از راه و رسم دین، ایشان را اثری، و نه از خدا و پیغمبر، آنها را خبری است روزگار خود را به گدایی و سوال از مردم صرف نموده، و نام درویشی و ترک دنیا را بر خود بسته اند و این طایفه، اراذل ناس، و پست ترین طوایف عالم اند. سلمان ساوجی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۱
سرو خواند، با تو خود را راست، اما راست نیست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۱
نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟ فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۵
اکئوس تلالات بمدام مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۲۸ - آمدن نایب قاضی میان بازار و خریداری کردن صندوق را از جوحی الی آخره
نایب آمد گفت صندوقت به چند؟ عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۴۴
در خفیه بسوختم بسی بی آتش جامی : دفتر اول
بخش ۸۹ - اشارة حرفیة الی الباء
با که از بسمله ست حرف نخست اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۵۹
تا دل زسر درد سری می دارَد رهی معیری : چند قطعه
دل من
درون کلبه تنگی شبانگاه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۳
وقتست کز ورای سراپردهٔ عدم فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۶۰
با خلق جهان غیر نزاعی نبود خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۰ - در تهنیت عید و مدح جلال الدین شروان شاه اخستانبن منوچهر
عید است و پیش از صبحدم مژده به خمار آمده عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شمارهٔ ۲
هر چند که در ره دراز استادی عطار نیشابوری : بخش دوم
(۶) حکایت خواجۀ جندی با سگ
یکی از خواجهٔ جُندی بپرسید
شمارهٔ ۱۲۸
دل حاضر دار با خدایت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۶۸
اشکم از پیری به چشم تر پریشان میشود حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۱ - مثنوی ودیعهٔ البدیعه که حزین آن را به تقلید از حدیقهٔ سنایی در هفتاد سالگی سروده است
کلّ ما فی الوجود لیس سواه اوحدی مراغهای : جام جم
در ستایش خواجه غیاثالدین
صاحب ابر دست دریا کف اقبال لاهوری : جاویدنامه
نوای طاهره
گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - در ستایش امیرزاده شیردل ارغون میرزا ابن شجاع السلطنه گوید
به گوش از هاتف غیبم سحرگه این ندا آمد ملا احمد نراقی : باب چهارم
اهل تصوف، و درویشان
طایفه ششم: اهل تصوف و درویشان و فریفتگان اند و مغرورین ایشان، از هر طایفه ای بیشتر است جمعی از آنها صاحبان بوق و شاخند، که آنها را قلندران خوانند، که نه معنی تصوف را فهمیده اند، و نه هر را از بر شناخته اند و نه از راه و رسم دین، ایشان را اثری، و نه از خدا و پیغمبر، آنها را خبری است روزگار خود را به گدایی و سوال از مردم صرف نموده، و نام درویشی و ترک دنیا را بر خود بسته اند و این طایفه، اراذل ناس، و پست ترین طوایف عالم اند. سلمان ساوجی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۱
سرو خواند، با تو خود را راست، اما راست نیست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۱
نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟ فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۵
اکئوس تلالات بمدام مولوی : دفتر ششم
بخش ۱۲۸ - آمدن نایب قاضی میان بازار و خریداری کردن صندوق را از جوحی الی آخره
نایب آمد گفت صندوقت به چند؟ عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شمارهٔ ۴۴
در خفیه بسوختم بسی بی آتش جامی : دفتر اول
بخش ۸۹ - اشارة حرفیة الی الباء
با که از بسمله ست حرف نخست اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۵۹
تا دل زسر درد سری می دارَد رهی معیری : چند قطعه
دل من
درون کلبه تنگی شبانگاه خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۳
وقتست کز ورای سراپردهٔ عدم فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۶۰
با خلق جهان غیر نزاعی نبود خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۰ - در تهنیت عید و مدح جلال الدین شروان شاه اخستانبن منوچهر
عید است و پیش از صبحدم مژده به خمار آمده عطار نیشابوری : باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن
شمارهٔ ۲
هر چند که در ره دراز استادی عطار نیشابوری : بخش دوم
(۶) حکایت خواجۀ جندی با سگ
یکی از خواجهٔ جُندی بپرسید
