محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت شمارهٔ ۵۰
خواجه ابومنصور و رقانی کی وزیر سلطان طغرل بود بیمار شد،چون کارش تنگ درآمد شیخ را و استاد امام ابوالقسم قشیری را بخواند و گفت من شما را دوست داشتهام به شما یک حاجت دارم،چون من در پرده شوم شما هر دو بزرگ بسر خاک من چندان مقام کنید که من از عهدۀ سؤال بیرون آیم بقوت شما. هر دو از وی قبول کردند. چون برحمت خدای تعالی پیوست، شیخ ما با استاد امام در پیش آن کار ایستادند. چون به گورستان رسیدند هنوز خاک فرو نبرده بودند، استاد امام شیخ را گفت کی هنوز خاک فرونکندهاند، تو مقام کن تا من مردمان را بازگردانم. خاک تمام شد و خواجه بومنصور را دفن کردند شیخ برخاست و گفت تمام شد و برفت. چون باستاد امام رسید استاد امام گفت پس آن وصیت که کرده بود شیخ چه فرمود؟ شیخ گفت رسولان آمدند و سؤال کردند آن یکی فرا آن دیگر گفت نمیبینی که کیست بر سر خاک؟ این بگفتند و برفتند. چون ایشان برفتند ما نیز برفتیم. احمد شاملو : هوای تازه
نمیرقصانمت چون دودی آبیرنگ...
نمیگردانمت در بُرجِ ابریشم حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵
من حسین وقت و نااهلان یزید و شمر من اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۴۹ - تاریخ وفات میر شمس الدین محمد
میر شمس الدین محمد چون برین در سر نهاد شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۸۵
عقل را نایب خدا دانش اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶
ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۶
دوش با یاد توام باز حکایتها بود سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۷ - در مدح امام علی بن موسی الرضا (ع)
ای غمت بی حاصلان را حاصل نیک اختری کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۸
آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۰۶
تا سپهر کبود سیارست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۶
در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۵۴
در دو عالم خدا یکیست یکیست شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۷۹
همه حق است و خلق اینجا نیست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شمارهٔ ۱۰۸
چندانک دلم جان کند اندر سر و کار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۶۱
چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۴
تو گر جمعیتی خواهی طلب کن از درون خود ظهیرالدین فاریابی : ترکیبات
شمارهٔ ۲
دوش چون زلف شب به شانه زدند سید حسن غزنوی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۳
نزدیک تو ای از همه کس کم که منم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶۰
ذوق ما داری بیا با ما نشین ایرج میرزا : قطعه ها
درویش
کیست آن بی شعور درویشی
حکایت شمارهٔ ۵۰
خواجه ابومنصور و رقانی کی وزیر سلطان طغرل بود بیمار شد،چون کارش تنگ درآمد شیخ را و استاد امام ابوالقسم قشیری را بخواند و گفت من شما را دوست داشتهام به شما یک حاجت دارم،چون من در پرده شوم شما هر دو بزرگ بسر خاک من چندان مقام کنید که من از عهدۀ سؤال بیرون آیم بقوت شما. هر دو از وی قبول کردند. چون برحمت خدای تعالی پیوست، شیخ ما با استاد امام در پیش آن کار ایستادند. چون به گورستان رسیدند هنوز خاک فرو نبرده بودند، استاد امام شیخ را گفت کی هنوز خاک فرونکندهاند، تو مقام کن تا من مردمان را بازگردانم. خاک تمام شد و خواجه بومنصور را دفن کردند شیخ برخاست و گفت تمام شد و برفت. چون باستاد امام رسید استاد امام گفت پس آن وصیت که کرده بود شیخ چه فرمود؟ شیخ گفت رسولان آمدند و سؤال کردند آن یکی فرا آن دیگر گفت نمیبینی که کیست بر سر خاک؟ این بگفتند و برفتند. چون ایشان برفتند ما نیز برفتیم. احمد شاملو : هوای تازه
نمیرقصانمت چون دودی آبیرنگ...
نمیگردانمت در بُرجِ ابریشم حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۵
من حسین وقت و نااهلان یزید و شمر من اهلی شیرازی : تواریخ
شماره ۴۹ - تاریخ وفات میر شمس الدین محمد
میر شمس الدین محمد چون برین در سر نهاد شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۱۸۵
عقل را نایب خدا دانش اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۶
ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۶
دوش با یاد توام باز حکایتها بود سلیم تهرانی : قصاید
شمارهٔ ۷ - در مدح امام علی بن موسی الرضا (ع)
ای غمت بی حاصلان را حاصل نیک اختری کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۸
آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۲۰۶
تا سپهر کبود سیارست اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۶
در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟ شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۵۴
در دو عالم خدا یکیست یکیست شاه نعمتالله ولی : مفردات
شمارهٔ ۲۷۹
همه حق است و خلق اینجا نیست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شمارهٔ ۱۰۸
چندانک دلم جان کند اندر سر و کار صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۶۱
چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردم شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعهٔ شمارهٔ ۱۲۴
تو گر جمعیتی خواهی طلب کن از درون خود ظهیرالدین فاریابی : ترکیبات
شمارهٔ ۲
دوش چون زلف شب به شانه زدند سید حسن غزنوی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۳
نزدیک تو ای از همه کس کم که منم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶۰
ذوق ما داری بیا با ما نشین ایرج میرزا : قطعه ها
درویش
کیست آن بی شعور درویشی
