میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۱ - ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب
ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ آن هنگام که فریاد میخواستید بخداوند خویش، فَاسْتَجابَ لَکُمْ پاسخ نیکو کرد شما را، أَنِّی مُمِدُّکُمْ شما را مدد مىپیوندم، بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ بهزار تن از فریشتگان، مُرْدِفِینَ ۹ پس خود فراکردگان. باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - گیرم که سلیمان نبی را پسری
گیرم که سلیمان نبی را پسری رودکی : رباعیات
رباعی ۲۱ - در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم
در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۳ - کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است
کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۸ - شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را
شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۱ - من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم
من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم رشیدالدین میبدی : ۶۰- سورة الممتحنة- مدنیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. سه چیز است که سعادت بنده در آنست و روى عبودیت روشن بآنست. اشتغال زبان بذکر حقّ، و استغراق دل بمهر حقّ و امتلاء سرّ از نظر حقّ. طوبى کسى را که اللَّه بسرّ وى نظر کند تا دل وى بمهر بیاراید و زبان وى بر ذکر دارد. و هیچ ذکر عزیزتر از نام اللَّه نیست و هیچ نام و ذکر عزیزتر از آیت تسمیت نیست بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. مصطفى (ص) گفت: «کلّ امر ذى بال لم یبدأ فیه ببسم اللَّه فهو ابتر» اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۵ - زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
زر در قدمت ریزم و حیفم ناید مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۵ - چون عشق کند شکرفشانی
چون عشق کند شکرفشانی عطار نیشابوری : وصلت نامه
فی الموت
زان پیش که در عین هلاکت فکنند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۸۹ - باز باد صبح بوی آشنایی می دهد
باز باد صبح بوی آشنایی می دهد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰ - پژمرده شد دل زآلودگیها
پژمرده شد دل زآلودگیها اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۵۳ - خوشیم با ستم و محنتی که میخواهی
خوشیم با ستم و محنتی که میخواهی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - زهی ساکن شده در خانه دل
زهی ساکن شده در خانه دل فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۴ - ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی
ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی شیخ بهایی : نان و حلوا
بخش ۷ - «فی ذم العلماء المشبهین بالامراء المترفعین عن سیرة الفقرا»
علم یابد زیب از فقر، ای پسر امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۶ - من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۶ - از حال مات هیچ حکایت نمی رسد
از حال مات هیچ حکایت نمی رسد
شماره ۱ - ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب
ای جان و سر حبیب و ایمان حبیب رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَّکُمْ آن هنگام که فریاد میخواستید بخداوند خویش، فَاسْتَجابَ لَکُمْ پاسخ نیکو کرد شما را، أَنِّی مُمِدُّکُمْ شما را مدد مىپیوندم، بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ بهزار تن از فریشتگان، مُرْدِفِینَ ۹ پس خود فراکردگان. باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - گیرم که سلیمان نبی را پسری
گیرم که سلیمان نبی را پسری رودکی : رباعیات
رباعی ۲۱ - در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم
در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۴۳ - کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است
کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۳۸ - شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را
شب سوى ما هوس آمدن است آن مه را محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۱ - من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم
من منفعل که پیشت دو جهان گناه دارم رشیدالدین میبدی : ۶۰- سورة الممتحنة- مدنیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. سه چیز است که سعادت بنده در آنست و روى عبودیت روشن بآنست. اشتغال زبان بذکر حقّ، و استغراق دل بمهر حقّ و امتلاء سرّ از نظر حقّ. طوبى کسى را که اللَّه بسرّ وى نظر کند تا دل وى بمهر بیاراید و زبان وى بر ذکر دارد. و هیچ ذکر عزیزتر از نام اللَّه نیست و هیچ نام و ذکر عزیزتر از آیت تسمیت نیست بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. مصطفى (ص) گفت: «کلّ امر ذى بال لم یبدأ فیه ببسم اللَّه فهو ابتر» اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۵ - زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
زر در قدمت ریزم و حیفم ناید مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۵ - چون عشق کند شکرفشانی
چون عشق کند شکرفشانی عطار نیشابوری : وصلت نامه
فی الموت
زان پیش که در عین هلاکت فکنند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۸۹ - باز باد صبح بوی آشنایی می دهد
باز باد صبح بوی آشنایی می دهد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۰ - پژمرده شد دل زآلودگیها
پژمرده شد دل زآلودگیها اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۵۳ - خوشیم با ستم و محنتی که میخواهی
خوشیم با ستم و محنتی که میخواهی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۶۵ - مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت شمس مغربی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - زهی ساکن شده در خانه دل
زهی ساکن شده در خانه دل فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۴۴ - ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی
ز تو کی توان جدائی چو تو هست و بود مائی شیخ بهایی : نان و حلوا
بخش ۷ - «فی ذم العلماء المشبهین بالامراء المترفعین عن سیرة الفقرا»
علم یابد زیب از فقر، ای پسر امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۶ - من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷۶ - از حال مات هیچ حکایت نمی رسد
از حال مات هیچ حکایت نمی رسد
