شماره ۱۰۶ - میرمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
شماره ۳ - بینم ز قفس جانب گلزار چو مرغی
شمارهٔ ۱۸ - لزوم انقلاب
شماره ۱۹۱ - نیست بیجا نالهام از تنگی جا در قفس
شماره ۱۹۴ - من آنصیدم که گفت آهسته چون میبست صیادش
شماره ۱۹۷ - دلزارم باین زاری که مینالد ز آزارش
شماره ۸ - ز شهر دوست می آیم پیام عشق بر لب ها
شماره ۸۹ - دلی دارم که طاقت کار او نیست
شماره ۱۳۵ - شور چمن ز نغمه آزادی من است
شماره ۲۲۵ - خونم ار بر خاک ریزی نقض پیمان کی شود
شماره ۴۴۱ - خواهم که به آزادی دل نام برآرم
شماره ۱۱ - از سینه رمیدن نفس نزدیکست
شماره ۲۳۶ - ز یاران رنجش هم، مانع دیدار میگردد
شماره ۹۴ - گر دل نشدی باین دو مصرع شادم
شماره ۳۸ - عیب مفتی نه همین است که ساغر شکند
شماره ۴۸ - مفتی اگرت ز ترک دستار افتاد
شمارهٔ ۹۹ - خواجه حافظ فرماید
شماره ۲۲۶ - مستانه باز تا در میخانه میروم
شماره ۲۲۷ - تا بکی همراهی این عقل سرگردان کنم
شماره ۲۳۶ - بس دل مرده زنده گردد باز