آزادی

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۹۶ - رفت صیاد و مرا بگذاشت تنها در قفس سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲ - هر که از فرقه ی ما نیست، لئیم است اینجا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۰ - می توان رفتن ز کویش، لیک حسرت در قفاست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۲ - صاف می از دگران، لای ته شیشه ز ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۷ - شعله ای چون شمع من در پرده ی فانوس نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۵ - در مقام بی خطر، آزادگان را خواب نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۰ - عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۸ - کار من خراب ندانم کجا رسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۸ - عاشقی، دیگر به فکر منزل و مسکن مباش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۷۱ - به دل شکست تمنای یاری چمنم سلیم تهرانی رباعیات شماره ۵۰ - در خانه مرا نه بیم ماند و نه امید جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۶ - اضطرابم آتش رخسار او را دامن است جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۲ - زفن خویش نفعی اهل فن هرگز نمی یابد جویای تبریزی غزلیات شماره ۹۳۳ - رسته از قید مذاهب دست در مولا زدیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۵ - بکوی عشق که طوفان نوح از آن وادی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۴۶ - در ره عشق از خضر هم زندگی واماندگی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۲۰ - جان به فکر جهان نمی ارزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۳۶ - بسنگی دوستان را یاد میدار اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۸۵ - کنون که جامه چو من میدری که سر مستم